ടാഗോൺ : “നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇതിപ്പെട്ടതെങ്ങിനെന്ന് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ആ ലക്ഷ്മണരേഖ താണ്ടാൻ എല്ലാരെക്കൊണ്ടും സാധിക്കില്ല. അത് താണ്ടി നീ ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നിനക്ക് ഒരു ദൗത്യവും നിർവഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിനായ് നീ കാത്തിരിക്കൂ “.
രാജാവിനു മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു. അദ്ദേഹവും പരിവാരങ്ങളും തിരികെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.
എലൈൻ : സ്ഥീഫൻ വരൂ. ഭക്ഷണം കഴിക്കാം. നല്ല കാട്ടുമാനിന്റെയും പന്നിയുടേയുമൊക്കെ ഇറച്ചി ഉണ്ട്.
കൂടെ നിന്നിരുന്ന റയനയുടെയും ടാനിയയുടെയും മുഖം എന്നെ കണ്ടപ്പോ നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു. ഹാ ഇത്രേം പേരുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു കുണ്ടിയും പൂറും കാണിച്ചു കളിയും കഴിഞ്ഞതല്ലേ നാണം കാണും. ചിലപ്പോ മുഴുവിപ്പിക്കാതെ പോയ കളിയുടെ ബാക്കി കടിയും കഴപ്പും കാണും 🤭.ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. നടക്കുന്ന വഴി റയനയും ടാനിയയും എന്റെ ഇടതും വലതും എലൈൻ മുന്നിലുമാണ് നടന്നത്. വെളിച്ചം ലേശം കുറവുമുണ്ട്. അപ്പോൾ എലൈൻ ഈ നാടിന്റെയും ഈ പൂജയുടെയും പിന്നിലെ ഐതിഹ്യം എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു.
എലൈൻ : ഈ കൊടും വനത്തിൽ ആദ്യം എത്തിയതും ഇവിടമാകെ സ്വർഗ്ഗഭൂമി ആക്കിയതും ഞങ്ങളുടെ ദേവനായ ആരാമുൺ ഹെസുല്ലയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചട്ടങ്ങളും നിയമങ്ങളും ഈ നാടിനെ ഒരു പറുദീസ ആക്കിമാറ്റി. അങ്ങനെ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോഴാണ് ഇന്നായിഷിങ്കി എന്ന ഒരു യോദ്ധാവ് ദുർമന്ത്രവാദത്തിന്റെ ബലത്തോടെ ആർത്ത്ഡാലിലെ ജനങ്ങളെ ഭിന്നിപ്പിക്കാനും നശിപ്പിക്കാനും ശ്രമിച്ചത്.
ഈ സമയം എന്റെ കൈകൾ റയനയുടെയും ടാനിയയുടെയും വയറിന്റെ വശങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ പൊക്കിൾ മുഖത്ത് സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു. രണ്ട് പേരും അതിശയോക്തിയോടെ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് രണ്ട് പേരുടെയും പൊക്കിളിൽ എന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ ഇറക്കി ഒന്ന് കറക്കി…
“ആാാഹ് ” – അവർ അറിയാതെ ശബ്ദങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു.
എലൈൻ : എന്താ, എന്താ പറ്റിയത്?
റയന : ഏയ് ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി, കാല് വഴുതിയതാ 😉.
എലൈൻ തുടർന്നു. അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ കൊടൂരമായ കായിക ബലാബലത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങളുടെ ദേവനായ ആരാമുൺ ഇന്നായിഷിങ്കിയെ തറപറ്റിച്ചു. എന്നിട്ട് ഒരു മുളക്കട്ടിലിൽ കൈകാൽ ബന്ധനസ്ഥനാക്കി ഇയാർക് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ശ്രുങ്കത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇട്ടു. അയാൾ മരിച്ചെന്നു എല്ലാരും കരുതി. എന്നാൽ വെള്ളക്കെട്ടിനേയും അടിയൊഴുക്കുകളെയും അതിജീവിച്ച് ഇന്നായിഷിങ്കി വീണ്ടും രക്ഷ നേടി.
