“ചേച്ചീ, ചേച്ചീ.. മാമാ..മാമാ”
പെട്ടെന്ന് ഇരുവരെയും ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് രഘുവിന്റെ വിളി പുറത്തു നിന്നുമെത്തി. രാഘവനും രേഖയും ഞെട്ടലോടെ പരസ്പരം നോക്കി.
“നാശം” കോപത്തോടെ രേഖ മന്ത്രിച്ചു.
രാഘവന്‍ ഭ്രാന്തെടുത്ത നിലയിലായിരുന്നു. വിറയലോടെ അയാള്‍ കതകിലേക്ക് നോക്കി.
“ചേച്ചീ..മാമാ” വീണ്ടും ചെക്കന്റെ വിളി.
രേഖ കഠിനമായ കോപത്തോടെ ‘നാശം’ എന്ന് പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട്‌ എഴുന്നേറ്റ് വേഗം ഷര്‍ട്ട് ധരിച്ചു. അവളുടെ സമൃദ്ധമായ മുടി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. രാഘവന്‍ എഴുന്നേറ്റ് മിന്നായം പോലെ അപ്പുറത്തെ മുറിയില്‍ കയറിക്കിടന്ന് ഉറക്കം നടിച്ചു.
അത് നോക്കിയിട്ട് രേഖ നനഞ്ഞ ചന്തികള്‍ തെന്നിച്ച് വാതില്‍ക്കലേക്ക് നടന്നു.
“എന്താടാ” കതക് തുറന്നിട്ട്‌ കഠിനമായ കോപത്തോടെ അവള്‍ ചോദിച്ചു.
“എന്തിനാ കതകടച്ചേ”
കാമച്ചൂടില്‍ മുടിയഴിച്ചിട്ട് കത്തി നില്‍ക്കുകയായിരുന്ന സഹോദരിയോട്‌ നിഷ്കളങ്കമായി രഘു ചോദിച്ചു. കടിമൂത്ത പെണ്ണിനെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള പ്രായം അവനില്ലായിരുന്നല്ലോ?
“മാമന്‍ ഉറങ്ങി; ഞാനും. കതക് തുറന്നിട്ടാല്‍ വല്ല പട്ടീം കേറും, അതോണ്ടാ” നീരസത്തോടെ രേഖ പറഞ്ഞു. അവളുടെ തുടയിടുക്ക്അന്യായമായി വഴുവഴുക്കുകയായിരുന്നു.
“ചേച്ചിക്കും മാമനും മേടിച്ചതാ. ഇന്നാ, ഞാമ്പോവാ”
രണ്ടു കദളിപ്പഴങ്ങള്‍ നീട്ടിക്കൊണ്ട് രഘു പറഞ്ഞു. കാമം കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ട, പൂറു തീറ്റിച്ച ശേഷം അണ്ടി കയറ്റാന്‍ ഭ്രാന്തെടുത്ത് നിന്ന ആ സമയത്തും രേഖയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് അനുജനോട് അതിയായ സ്നേഹം തോന്നിപ്പോയി. കത്തുന്ന നിഷിദ്ധതകളില്‍ നിന്നും അവളുടെ മനസ്സ് പരിപാവനമായ സ്നേഹത്തിന്റെ കുളിര്‍മ്മയിലേക്ക് ഒറ്റയടിക്ക് നിപതിച്ചു. അവള്‍ വാത്സല്യത്തോടെ സഹോദരനെ നോക്കി. കരുതലുള്ളവന്‍ ആണ് തന്റെയീ അനുജന്‍; അവന്റെ മുടിയിഴകളില്‍ തഴുകിക്കൊണ്ട് സ്നേഹത്തോടെ അവള്‍ മന്ത്രിച്ചു.
“പോയിട്ട് വേഗം വരണം” അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“ശരി ചേച്ചീ” പറഞ്ഞിട്ട് അവന്‍ ഓടി.
രേഖയ്ക്ക് കഠിനമായ കുറ്റബോധം തോന്നി. എന്തോ വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തപോലെ. താനൊരു നീചയായ പെണ്ണാണ്‌ എന്നവള്‍ക്ക് തോന്നി. വൃത്തികെട്ടവള്‍; പക്ഷെ ആ പോയവന്‍ എത്ര നിഷ്കളങ്കനാണ്. പക്ഷെ താന്‍! സുഖഭ്രാന്ത് കേറി എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്തുകൂട്ടിയത്. കാമഭ്രാന്തില്‍ ചെയ്യാന്‍ പാടില്ലാത്തതൊക്കെ താന്‍ ചെയ്തുപോയി. ഛെ, ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല. ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യാന്‍ പാടില്ല; തെറ്റാണ്, തെറ്റ്. മനസ്സ് കഠിനമായി അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
