രാമന്‍: ചേച്ചി വരണ്ട.. ചേച്ചി അവിടെ ഇരുന്നോ… ഞാന്‍ വരാം
എന്ന് പറഞ്ഞ് രാമന്‍ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അയാള്‍ നേരെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നത് പുറത്തെ കുളിമുറിക്ക് അഭിമുഖമായി ആയിരുന്നു. കുറച്ചകലെ അയാള്‍ അടഞ്ഞ ആ വാതില്‍ തുറക്കുന്നത് വരെ കാത്തുനിന്നു. ചായ ആയ ശേഷം അനിത അടുക്കളയില്‍ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കുളിമുറിക്ക് കുറച്ചകലെ നില്‍ക്കുന്ന രാമനെ അവള്‍ കണ്ടു. ഇപ്പോള്‍ ചെന്ന് ചായ കുടിക്കാന്‍ വിളിച്ചാല്‍ തന്നെ എന്തൊക്കെയോ അയാള്‍ ചെയ്യുമെന്ന് അവള്‍ക്ക് ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ നില്‍പ്പ് അംബികേച്ചിയെ കാണാനുള്ളതാണെന്ന് അനിതയ്ക്ക് മനസിലായി. തന്നെ ഇത്രയ്ക്ക് ചെയ്ത സ്ഥിതിക്ക് അംബികേച്ചിയെ എന്താവും അമ്മാവന്‍ ചെയ്യുക. അനിത അമ്മാവന്റെ കണ്ണില്‍ പെടാതെ ഒരു ഭാഗത്ത് മാറി നിന്നു.
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് കുളിമുറിയുടെ വാതില്‍ തുറന്നു. രാമന്‍ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ അങ്ങോട്ട് നോക്കി. ഒരു ഇളം റോസ് നിറമുള്ള മാക്സിയിട്ട് തലയില്‍ വെള്ള തോര്‍ത്ത് കെട്ടി വിനയന്‍ കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയ താലിമാലയും ഒരു കയ്യില്‍ തുണികളടങ്ങിയ ബക്കറ്റും മറുകയ്യില്‍ സോപ്പുപെട്ടിയുമായി വരുന്ന ഇരുപത്തിനാലു കാരിയായ വെളുത്തുതുടുത്ത അംബികയെ കണ്ട് രാമന്‍ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭനായി. അയാളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് എവിടെ നിന്നോ രക്തയോട്ട പ്രവാഹമുണ്ടായി. വാതില്‍ തുറന്ന അംബിക രാമനെ കണ്ട് ഞെട്ടി. സിംഹത്തെ കണ്ട മാണ്‍പേടയെ പോലെ. അവളില്‍ അന്ന് ബസില്‍ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഓര്‍മ്മ വന്നു. വിനയന്‍ കെട്ടികൊണ്ടുവന്ന നാള്‍ മുതല്‍ ഇവളെ കാണാന്‍ മോഹിക്കുന്നവനാണ് രാമന്‍. ഇപ്പോള്‍ അയാള്‍ എന്തിനോ ഉള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് ആ വീട്ടില്‍ വന്നത്. അംബികയുടെ അടുത്തേക്ക് അയാള്‍ നടന്നു നീങ്ങി. ആ തുടുത്ത ചുണ്ടിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട്
രാമന്‍: മോള് കുളിക്കായിരുന്നോ…?
അയാള്‍ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അത് ചോദിക്കുമ്പോള്‍.
അംബിക ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. രാമന്‍ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച് അംബികയുടെ നെറ്റിയില്‍ ചുംബിച്ചു. അംബിക വേഗം കുതറി മാറി. അനിത ഒളിഞ്ഞ് നിന്ന് ഞെട്ടലോടെ ഇതു കണ്ട് അങ്ങോട്ട് കയറി വന്ന്
അനിത: അമ്മാവാ ചായ എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്…
