അവളുടെ കരച്ചിലും അവന്‍റെ മുരള്‍ച്ചയും
എല്ലാം കൂടികലര്‍ന്ന ഒരാട്ടകലാശത്തില്‍ ചേച്ചി… എന്നുറക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ട്
അവനവളുടെ അരകെട്ടില്‍ പിടിച്ചു അവളെ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചുപിടിച്ചു അവളുടെ
ഉള്ളിലേക്ക് അവന്‍റെ അണപൊട്ടിയോഴുകിയ വികാരം ആഴത്തിലെക്കിറക്കി . തകര്‍ന്നു
തരിപ്പണമായി തളര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന രജനിയുടെ നെറ്റിയിലെ സിന്ധൂര പൊട്ട്
വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്നു അവളുടെ മുഖത്തെ രക്തവര്‍ണ്ണാഭമാക്കി .
തിരികെ മടങ്ങുബോള്‍ രണ്ടു പേരും നിശബ്ദരായിരുന്നു … കാര്‍ പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തു
വീടിലേക്ക്‌ കയറാന്‍ തുടങ്ങും മുന്‍പ് മഹി രജനിയോട്‌ പറഞ്ഞു
….
ചേച്ചി നാളെ തന്നെ ഞാന്‍ ട്രാന്‍സ്ഫറിനു റിക്വസ്റ്റ് കൊടുക്കുനുണ്ട് …. ഒരപേക്ഷ കൂടെയുണ്ട് …..
ചേച്ചിയില്ലാത്ത സമയത്ത് വല്ലപോഴും അമ്മയെ കാണാന്‍ ഞാന്‍ വരും … ( ഉഹു ഉഹു ഹുഹു )
രജനി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അകത്തേക്ക് കടന്നു.
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഗോപിയേട്ടന്‍ വന്നപ്പോള്‍ മഹിയുടെ ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ വാര്‍ത്തയാണ് ആദ്യം കേട്ടത് ……
ആ കുടുംബത്തിലെ ഓരോത്തര്‍ക്കും അവന്‍ പ്രിയപെട്ടവനായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ദുഃഖ ഭാരത്തില്‍ എല്ലാരുടെയും മുഖം മ്ലാനമായിരുന്നു .
വെള്ളിയാഴ്ച അവന്‍ പെട്ടിയും പ്രമാണങ്ങളും എടുത്തു എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു നടന്നപ്പോള്‍ വിങ്ങുന്ന പൂറുമായി മൂന്ന് തലമുറകള്‍ അവനു കൈവീശി യാത്രാമംഗളങ്ങള്‍ നേര്‍ന്നുകൊണ്ട് നിറകണ്ണുകളോടെ കാണാമറയത്തത്തെത്തുംവരെ അവനെത്തന്നെ നോക്കികൊണ്ട്‌ നില്‍ക്കുനുണ്ടായിരുന്നു .
…..അപ്പോള്‍ ഷാര്‍ജയില്‍ ഏതോ ” ഭാഗ്യപെട്ട ” മലയാളി കുടുംബം മഹിയുടെ വരവും പ്രതീക്ഷിച്ചു കാത്തുനിന്നിരുന്നു …………….
( ..പുതിയ മേച്ചില്‍ പുറങ്ങള്‍ തേടി മഹി യാത്ര തിരിക്കുന്നിടത്ത് ഈ കഥ അവസാനിക്കുകയാണ് ….kambikuttan.net ല്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച എല്ലാര്ക്കും നന്ദി )
പെന്‍സില്‍
