അനിത : അതെങ്ങനെ
ബാലു : അവിടൊക്കെ അകിട് വലുതാവാൻ മരുന്നൊക്കെ കൊടുക്കും പിന്നെ കറന്നെടുക്കുന്നത് മെഷീനിൽ അല്ലെ
അനിത : ഇവിടേം അതുപോലെ ചെയ്ത പോരെ
ബാലു : അവിടെ പോലെ ഇവിടെ പറ്റില്ല തീറ്റ കൊടുക്കാനും അകിടിനു പറ്റിയ മരുന്നും കിട്ടില്ല കൈ കൊണ്ട് പിഴിയുന്നതാ നാടൻ പശുവിന് ഇഷ്ടം
അതും പറഞ്ഞു ബാലു മുണ്ടിന്റെ മേലെ തടവി
അനിത അത് കണ്ടെങ്കിലും മിണ്ടിയില്ല
അനിത : നാടൻ പശുവിനെ കുറെ കറന്നിട്ട് ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു
ബാലു : ചെറുപ്പത്തിൽ ഒരെണ്ണത്തിനെ കറന്നിട്ടുണ്ട് കല്യാണം കഴിഞ്ഞപൊ ഒന്നിനെ കറക്കുന്നുണ്ട് അതുപോരെ
ആ പറഞ്ഞത് ശ്യാമയെ ആണെന്ന് അനിതക്കു മനസിലായി
അനിത : ഉം
ബാലു : അവിടെ ഒരു പശുവിനെ മേടിച്ചു കൂടെ
അനിത : അവിടെ പശു ഉണ്ടായിരുന്നു കറക്കാൻ ആളില്ലാഞ്ഞിട്ട്ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് നിർത്തി
ബാലു : രാജേട്ടൻ കറക്കില്ലേ
അനിത : മൂനാലഞ്ചു തവണ കറന്നിട്ടുണ്ട് പിന്നെ ഇല്ല
ബാലു : അതെന്തേ
അനിത : പുള്ളികാരന് താല്പര്യമില്ല
ബാലു : അതിന്റെ അകിടിനു വലിപ്പം ഉണ്ടോ
അനിത : അത്യാവശ്യം ഉണ്ട് എന്തെ നോക്കുന്നോ
ബാലു : നോക്കിയ കിട്ടുമോ ഒന്ന് കറക്കാൻ
അനിത : വേണമെങ്കിൽ പിടിച്ച് കറന്നോണം
ബാലു : പക്ഷെ കറക്കാൻ സമ്മതിക്കോ പശു
അനിത : അതിനു പിടിച്ചില്ലല്ലോ പിടിച്ചാൽ അല്ലെ സമ്മതിക്കോ ഇല്ലയോ എന്നറിയു
ബാലു പയ്യെ അനിതയുടെ അടുക്കലേക്ക് വന്നു
അനിതയുടെ കൈ കാലുകൾ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി
അപ്പോഴാണ് അകത്തു നിന്നും ശ്യാമയുടെ വിളി കേൾക്കുന്നത്
ശ്യാമ : ചേട്ടാ…
ബാലു വേഗം കുറച്ചു നീങ്ങി വന്നിട്ട് വിളി കേട്ടു.
അനിതക്കും അപ്പോ ശ്യാമയോട് ഒരു ദേഷ്യം തോന്നി കിട്ടിയ അവസരം നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ.
അവൾ കറന്ന പാലും ആയി പുറകുവശത്തെ ഡോറിൽ ചെന്നു അപ്പോഴേക്കും ബാലു ചുറ്റി മുവശത്തു എത്തിയിരുന്നു
പാല് കൊടുത്ത് അനിതക്കുള്ള പാലും ആയി അനിത വീട്ടിലേക്കു നടന്നു ഇടക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോ ബാലു തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അവളും തിരിച്ചൊന്നു ചിരിച്ചിട്ട് വീട്ടിലേക്കു പോയി.
