അർജുൻ: ആദി വഴിമാറൂ എനിക്ക് പോണം.
ആരതി: നീ ഇപ്പൊൾ പോവണ്ട എനിക്ക് പറയാൻ ഉള്ളത് കേട്ടിട്ട് പോയാൽ മതി
അർജുൻ: അങ്ങ് മാറടി….എന്നും പറഞ്ഞു അവളെ പിടിച്ച് സൈഡിലേക്ക് മാറ്റി ശേഷം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പെട്ടന്ന് അവൻ്റെ മനസ്സിൽ അരുൺ അവസാനം പറഞ്ഞത് ഓർമ വന്നു. ആദിയെ സംരക്ഷിക്കണം. അത് ഓർമ വന്ന അർജുൻ അവളെ എടുത്ത് കസേരയിൽ ഇരുത്തി അവളുടെ തല ഭിത്തിയിൽ ഇടിച്ചു പൊട്ടി ചോര വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവൾക്ക് മരുന്ന് വെച്ച് കൊടുത്ത ശേഷം പോവാൻ ഇറങ്ങി പെട്ടന്ന് ആരതി അവൻ്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച ശേഷം പറഞ്ഞു
“അജു ചേട്ടായി മരിച്ചത് തന്നെ ഞാൻ ഇപ്പൊൾ ഏത് കേസിൻ്റെ പുറകെ നടക്കുന്നോവോ അതെ കേസ് കാരണം ആണ് . നീ അവനെ കൊന്നോ പക്ഷേ അതിന് മുൻപ് ആ കേസിലെ സത്യം കോടതിയിൽ തെളിയണം പിന്നെ മൂന്ന് ദിവസം എന്നെ അവർ ചെയ്തതിനു ഒക്കെയും എനിക്കും പ്രതികാരം ചെയ്യണം. ഇത്രയും നാൾ ഒറ്റക്ക് പറ്റുന്നത്ര ചെയ്യാൻ മാത്രം ആയിരുന്നു എൻ്റെ തീരുമാനം പക്ഷേ ഇപ്പൊൾ നീ കൂടി ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് എനിക്ക് അവന്മാർ ചാവുന്നത് കണ്ട് ആസ്വതിക്കണം. നിയമവും നമ്മളും രണ്ടു കൂട്ടരും അവർക്ക് ശിക്ഷ വിധിക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണണം. Please അജു 🙏 ” ഇത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവള് അവൻ്റെ കാലിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പൊട്ടി കരയാൻ തുടങ്ങി. അത് കണ്ട അർജുൻ അവളെ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ശേഷം അവളോട് പറഞ്ഞു.
” ശെരി നീ പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ അവന്മാരെ നമുക്ക് ചെയ്യാം പക്ഷേ ഏത് കോടതി വിധി പറഞ്ഞാലും അവന്മാരുടെ വിധി എൻ്റെ കയ്‌കൊണ്ട് ആയിരിക്കും”
അവളുടെ മുഖം അത് കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് തളിഞ്ഞ്.
അർജുൻ്റെ മുഖഭാവം കണ്ട് അവൾക്കും ചെറിയ ഭയം തോന്നാതിരുന്നില്ല. അരുൺ മരിച്ച ദിവസം കണ്ണ് ചുവന്ന് പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി അത് ചെയ്തവരെ വകവരുത്തുവാൻ നിന്ന അതെ ഭാവം കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാല്
