പിന്നെ മെസേജ് ഒന്നും വന്നില്ല.
എന്തുകൊണ്ടാണ് തനിക്ക് ഒരു നിരാശ?
അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.
നിരാശ?
നേരാണോ?
അതിനുള്ള ഉത്തരവും സ്വയം പറയുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ വാഷ്‌റൂമിന് വെളിയിൽ കടന്നു.
അപ്പോൾ റെസ്റ്റോറൻറ്റിലെ കോർണറിൽ ഒരു മേശക്കരികിൽ അനിലും പ്രവീണുമരിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.
“ഒന്ന് മുള്ളാൻ ഇത്ര സമയമോ?”
അവൾ അടുത്തുവന്നപ്പോൾ പ്രവീൺ ചോദിച്ചു.
അനിൽ അവളെ അർഥം വെച്ച് നോക്കി.
അവളത് കണ്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല.
“ഇടയ്ക്കിടെ ഇങ്ങനെ മമ്മി ഇനിം മുള്ളും,”
അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അല്ലെ മമ്മി?’
അവൻ ചോദിച്ചു.
“പോടാ ഒന്ന്!”
മേശപ്പുറത്തിരുന്ന അവന്റെ കയ്യിൽ അവൾഅടിച്ചു.
നന്നായി വിശന്നത് കൊണ്ട് അഭിരാമി കയ്യിൽ കിട്ടിയതെല്ലാം വാരി വലിച്ചു തിന്നു.
അത് കണ്ട് പ്രവീൺ അദ്‌ഭുതപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.
“നോക്കണ്ട!”
അത് കണ്ട് അനിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ബാക്കിൽ എന്റെ മടീൽ ഇരിക്കുന്നത് ഭയങ്കര അദ്ധ്വാനം പിടിച്ച പണിയാ പപ്പാ!”
അഭിരാമി അവനെ നോക്കി.
“അല്ലെ, മമ്മി?”
എന്നിട്ട് അവനവളെ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.
