“നിനക്കെന്നാ കണ്ണുകാണാൻ മേലെ? കണ്ടാലറിയില്ലേ നല്ല എറച്ചി ആണെന്ന്?”
കടക്കാരന് അയാളുടെ ചോദ്യം ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
അഭിരാമിയും കുടുംബവും 2
തലയിൽ കെട്ടുള്ളയാൾ അപ്പോഴാണ് അഭിരാമിയെയും അനുപമയേയും കണ്ടത്.
“ഇപ്പം കണ്ടു കേശുവേട്ടാ,”
അനുപമയുടെയും അഭിരാമിയുടെയും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മാറിലേക്ക് നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു.
“നല്ല എറച്ചിയാ …നല്ല സൂപ്പർ എറച്ചി..”
അത് പറഞ്ഞ് അവൻ മുണ്ടിന് മുമ്പിൽ പിടിച്ചൊന്ന് തിരുമ്മി.
“ഡോക്റ്റർ സാറേ നടക്കാൻ എറങ്ങീത് ആരിക്കും അല്ലെ?”
അവൻ അവരോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
അഭിരാമി ചിരിച്ചെന്ന് വരുത്തി.
“എടുക്കട്ടേ കോഴി രണ്ടു കിലോ?”
അവൻ പിന്നെയുംചൊടിച്ചു.
ചോദ്യം കേട്ട് മറ്റുള്ളവർ ചിരിച്ചു.
“പിന്നെ!”
മറ്റൊരുത്തൻ തലയിൽ കെട്ടുകാരനോട് പറഞ്ഞു.
“ഡോക്റ്റർക്കെന്തിനാ ഇവുടുത്തെ കോഴി…വീട്ടിൽ കാണും ഇഷ്ടം പോലെ കോഴി. അല്ലെ ഡോക്റ്ററെ?”
അപ്പോഴും ജാള്യതയോടെ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ച് അവർ മുമ്പോട്ട് നീങ്ങി.
“എന്റെ അമ്മെ!”
പിമ്പിൽ നിന്ന് ഉച്ചത്തിൽ ആരുടെയോ കമന്റ്റ് അവർ കേട്ടു.
“തള്ളേം മോളുവാ! എന്ന മൊലയാടാ രണ്ടിനും!”
“അതെ അതെ!!”
മറ്റൊരാളുടെ ശബ്ദം.
“കുണ്ടി നോക്ക്! കമ്പിയാക്കുന്ന കുണ്ടി..!”
“തള്ളേടെ മൊലയാ ഒന്നും കൂടെ മെച്ചം!
മറ്റൊരാളുടെ കമന്റ്റ്.
“നീ തെരഞ്ഞെടുത്ത വഴി കൊള്ളാം!”
പുഞ്ചിരിയോടെ അഭിരാമി പറഞ്ഞു.
“കേട്ടില്ലേ വഷളൻ കമന്റ്റ്സ് ഒക്കെ! മേലാൽ വരില്ല ഞാനീ വഴിക്ക്!!”
“എന്നിട്ട് മമ്മീടെ മുഖത്ത് ആ വഷള് ഒക്കെ കേട്ട് ശരിക്കങ്ങ് സുഖിച്ച പോലെയാണല്ലോ! ഒരു തരിമ്പും ദേഷ്യമില്ലല്ലോ!”
അനുപമ തിരിച്ചടിച്ചു.
അഭിരാമി ചിരിച്ചു.
“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ?”
അവൾമുഖത്ത് ദേഷ്യംവരുത്തി പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ പറഞ്ഞത് തന്നെ അവമ്മാരും പറഞ്ഞു.മമ്മീടെ മൊലയാ സൂപ്പർ എന്ന്!”
“ഒന്ന് പോ അനൂ!”
അഭിരാമി വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
“അവമ്മാര് ഓരോ വൃത്തികേട് പറയുന്നത് കേട്ട് നീ വെറുതെ!”
നടന്ന് അവർ ഓട്ടോമൊബൈൽ വർക്ക്ഷോപ്പിന്റെയടുത്തെത്തി.
കരിയിലും ഓയിലിലും പുതഞ്ഞ ദേഹത്തോടെ ജോലിക്കാർ അവർ നടന്ന് പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു.
“ഡോക്റ്ററെ, മടുത്തെങ്കിൽ ഒന്ന് കേറിയിട്ട് പോകാം,”
മധ്യവയസ്ക്കനായ ഒരാൾ സ്പാർക്ക് പ്ലഗ് പ്ലയർ എടുത്തുയർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
