അമ്മ കലി കയറി പിറുപിറുത്തു.
“ഒരു കാര്യം പറയാന്‍ സമ്മതിക്കുവേല!”
ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല,
“ഞാന്‍ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ?”
മമ്മി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
ഞാന്‍ മമ്മിയെ നോക്കി.
“ആന്‍റി എന്‍റെ ഷര്‍ട്ട് ഊരിക്കളഞ്ഞത്? അതും കണ്ടോ നീ?”
ഞാന്‍ ദയനീയമായ ഭാവത്തോടെ മമ്മിയെ നോക്കി.
പിന്നെ തലയാട്ടി.
“ശ്യെ!”
മമ്മി മുഖം തിരിച്ചു.
“എന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് മാറിപ്പോയില്ലേ?”
മമ്മി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“ചുമ്മാ നൊണ പറയല്ല്. ആന്‍റി എന്‍റെ ടീ ഷര്‍ട്ട് ഊരി എന്‍റെ മൊല ഒക്കെ വെളീല്‍ കാണിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് നീ ജനലിന്റെ അടുത്തൂന്ന് മാറിപ്പോയോ?”
“ഇല്‍….ഇല്ല….”
എനിക്ക് കള്ളം പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.
“ശ്യെ!”
മമ്മി പിന്നെയും മുഖം തിരിച്ചു.
അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മമ്മി എന്നെ നോക്കി.
“അതെന്നാ മാറിപ്പോകാതെയിരുന്നെ?”
മമ്മിയുടെ സ്വരത്തില്‍ നേരിയ വിറയലുണ്ടോ?
എനിക്കങ്ങനെ തോന്നി.
“പറയെടാ, സാധാരണ ബോയ്സ് ഒക്കെ നോക്കാറുണ്ട് എന്നറിയാം…എന്നാ നീ മാറിപ്പോകാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നെ?”
“കാണാന്‍ നല്ല രസം ആയിരുന്നു,”
ഞാന്‍ ഒരു വിധം പറഞ്ഞു.
“എന്നാ രസം?”
“അത്…അത് ഒത്തിരി മുഴുത്ത് …നല്ല ഷേപ്പില്‍…”
“ഓഹോ! അങ്ങനെയാണോ? അത് കൊള്ളാല്ലോ!”
മമ്മിയില്‍ നിന്നും ദേഷ്യം മാറി എന്ന് മാത്രമല്ല പുഞ്ചിരിക്കുകകൂടി ചെയ്തു.
“എബി അന്നേരം എവിടെ ആരുന്നു?”
അവനും ജനലിന്റെ അടുത്ത് ഉണ്ടാരുന്നു!”
“എഹ്!!”
