കുറച്ചു നേരം പുറത്തോട്ട് പോയാൽ നാട്ടകാരോട് സമാധാനം പറഞ്ഞു കുഴയും …. ആരും അറിയാതെ ആളനക്കം ഇല്ലാതെ വരാന്തയിൽ ഒതുങ്ങി കൂടാൻ തീരുമാനിച്ചു… …. ………
“സാധനം എങ്ങനുണ്ട്? ”
അപ്പന്റെയാ ചോദ്യം…
“ഹമ്…. സൊയമ്പൻ…. ”
“ഇഷ്ടായോ? ”
“ഒന്ന് പിടിച്ചു നോക്കുന്നോ? ”
“ഹോ… വയനാടൻ കായുമല്ല…. ഇരുമ്പുലക്ക ! വാഴക്കിടുന്ന വളം…. ബാക്കി.. ഇതിനും ഇടുവായിരിക്കും ”
“കൊതി… തോന്നുന്നോ? ”
“ഹമ്…. ”
” ഊമ്പാൻ തോന്നുന്നോ? ”
“ഹമ്… ”
“എങ്കിൽ…. ഊമ്പിക്കൊ ”
“എന്നാ… എനിക്കിത് കട വരെ വായിൽ ഇടാൻ കഴിയുന്നെ? ”
“പെണ്ണെ.. കണ്ണ് വയ്ക്കല്ലേ ? നാളേം വേണേ.. ? ”
ഇരുവരും ചിരിച്ചു..
“ഹോ ഹോ…. ഒന്ന് പയ്യനെ പിച്ഛ്… ഞാൻ അഴിച്ചു തരാം ”
“ങ്ങാ…. അങ്ങനെ… ബ്രാ കൂടി ”
“എടി…. ഇതങ്ങ് മിനിറ്റ് വച്ചു വളരുവാണല്ലോ….? കഴിക്കുന്നത് മുഴുവൻ ഇതിലൊട്ടാണോ….? ”
“ആണുങ്ങൾ… പിടിച്ചാലേ… മുല വളരുന്നാ…. ന്നാലും…. ഇച്ചായന്റെത്… ഒരൊന്നൊന്നര
പിടുത്തമാണെ… ”
” ങ്ങാ… ചിരിക്കണ്ട… തൂങ്ങുന്നത്… കണ്ടോ? ന്നാലും….. ചപ്പിക്കൊ ”
“ഞാൻ ചപ്പിക്കൊള്ളാം……… ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞു… എന്റെ ഇങ്ങു തിരിച്ചു തന്നേക്കണേ? ”
“എന്തോന്ന്…? വയനാടൻ കായോ? ”
ഗ്രേസി കുഞ്ഞിന് പെരുപ്പ്‌ കേറി… ആരും കാണാതെ… വീടിന് അഭിമുഖമായി നിന്ന്… ബോയ്‌ഫ്രണ്ട്‌ റോയിയെ മനസ്സിൽ ഓർത്ത് ഇടതു കൈ വിരലുകൾ ചുരിദാർ പാന്റ്സിന് അടിയിലൂടെ……. താഴെ ഇറങ്ങി….. ഗ്രേസിക്ക് തന്നെ നാണക്കേട് തോന്നി….. അവിടെ കാടായിരിക്കുന്നു….
അമ്മച്ചിയെ ഗുണദോഷിച്ചതിൽ കുറ്റ ബോധം തോന്നി..
കാട്ടുചെടികൾ വകഞ്ഞു മാറ്റി, വഴുവഴുപ്പുള്ള ചുണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടു….. ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി….. വിരലുകൾ തടാകത്തിൽ ഇറങ്ങി…
