“അപ്പുവിന് പവിത്രൻ അല്ലെ ഭർത്താവ്, ഞാൻ അല്ലാലോ, ഒരു ദിവസം ഞാൻ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ ഇറങ്ങി പോകും, അപ്പോഴും പവിത്രൻ തന്നെയല്ലേ ഭർത്താവ്”
“എടാ വിക്കി, ഇത്ര മാത്രം കടന്നു ചിന്തിക്കാൻ ഉള്ള കഴിവ് പവിത്രനെ ഇല്ല”
കനകവും ഞാനും ഈ കാര്യം പിന്നെയും കുറച്ചു സമയം കൂടി സംസാരിച്ചു. കനകം പറയുന്നതിലും സത്യമില്ലായ്മയില്ല എന്ന് തോന്നി, പക്ഷെ എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കും?.
ഈ സംസാരിക്കുന്ന സമയത്തിൽ ഞാൻ കനകത്തിനെ ഒന്ന് നോക്കി വെച്ചിരുന്നു. ഒരു ചരക് ശരീരവും നല്ല ചരകൻ വർത്തമാനവും. ഒന്ന് ഇട്ടു നോക്കാം.
“സമയം കുറച്ചായല്ലോ, കനകത്തിന്റെ ഭർത്താവ് ഒന്നും പറയില്ലേ?”
“വീട്ടിൽ ഉണ്ടായാലല്ലേ പറയൂ?”
“അപ്പോൾ വരാൻ കൊറേ ടൈം എടുക്കുമോ?”
“ഇന്ന് കഴിയും, ഹ്മ്മ് എന്തിനാ?”
