കനകം ഒരു കുരുത്തക്കേട് നിറഞ്ഞ ചിരിയോടു കൂടി എന്റെ കവിളുകൾ പിച്ചി. ഞാൻ കൊറേ ചിന്ധിച്ചു, പക്ഷെ ഈ ചരക്കിനെ പറ്റി കൂടുതൽ അറിയാൻ വെമ്പിക്കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. അവസാനം ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“ശരി, ഞാൻ ഈ മാസവും അടുത്ത മാസവും നിന്നോളം. വാക്”
“പഴയ ചാക് പോലത്തെ വാക് ആവല്ലേ”
“ഇല്ല കനകം.ആ പവിത്രനെ ഒരു മാസം സഹിച്ചില്ല, അടുത്ത മാസം കൂടി സഹിച്ചോളം.”
“ശരി ശരി, ഞാൻ നിന്റെ വാക് വിശ്വശിക്കുന്ന.”
ഞാൻ കനകത്തിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നിക് അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് തന്നെ അത് കേക്കണമായിരുന്നു.
“ഇനി കനകം പറ, ഞാൻ ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം?”
“കള്ളൻ അതിപ്പോഴും മറന്നിട്ടില്ല അല്ലെ?”
കനകം എന്റെ ചെവിയിൽ അടുത്തു വന്നിട്ട് പതിയെ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ആ മൂന്ന് പേരുടെയും അച്ഛൻ എന്റെ കെട്ടിയാനല്ല”
