മനസിലാകുന്നില്ല..ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചാല്‍ അമ്മ വരുമ്പോളേക്കും ഞാന്‍ ടെന്‍ഷന്‍ അടിച്ചു മരിക്കും”
നിഷ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു…
“അജു നിര്‍മലെച്ചി അയ്യോ ഇനി അങ്ങെനെ അല്ലല്ലോ അല്ലെ..നിര്‍മലാമ്മ എന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിങളുടെ ഇടയില്‍ ഉണ്ടായതെല്ലാം…പിന്നെ നീ അല്ലെ എന്നെ അങ്ങനെ ചെയ്തെ അപ്പോള്‍ പിന്നെ നീ തന്നെ വേണമല്ലോ എന്നെ കെട്ടാന്‍ അതാണല്ലോ നാട്ടു നടപ്പ്”
“പക്ഷെ ചേച്ചി..നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ പ്രായം…നാട്ടുക്കാര്‍ എന്ത് പറയും”
“ഓഹോ അപ്പോള്‍ നീ നാട്ടുക്കാര്‍ പറയുന്നതും നോക്കി എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ ഉള്ള പരുപാടി ആണല്ലോ…എനിക്ക് ഇനി എങ്ങനെ വേറെ ഒരാളെ കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ കഴിയും..നീ എന്നെ…നിങ്ങള്‍ കൊള്ളാലോ…അമ്മ പറയുന്നു നിനക്ക് എന്‍റെ മോനൊരു ജീവിതം തരും ഞാന്‍ പറയുന്നതില്‍ അപ്പുറം അവനു ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് ..നീ ഇപ്പൊ ഇങ്ങനേം പറയുന്നു…നിങ്ങള്‍ അമ്മേം മോനും എന്നെ പോട്ടിയക്കുവാണോ”
അമ്മ അങ്ങനെ ഒക്കെ ആണ് നിഷയോടു പറഞ്ഞത് എന്നത് തീര്‍ച്ചയായും അജുവിനു പുതിയ അറിവാണ് മാത്രമല്ല ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിഷ ചേച്ചിയെ..അതായിരുന്നു അവന്‍റെ ചിന്ത..പക്ഷെ അമ്മയ്യുടെ വാക്ക് കാക്കാന്‍ അവന്‍ സദാ സന്നന്ധന്‍ ആയിരുന്നു..
“നിഷേച്ചി അമ്മ അങ്ങനെ ഒരു വാക്ക് തന്നെങ്കില്‍ അത് ഞാന്‍ പാലിചിരിക്കും ..പക്ഷെ ചേച്ചിക്ക് അതൊക്കെ ഇഷ്ട്ടാകോ”
“ഹാ ഇനി ഇപ്പോള്‍ ഇഷ്ട്ടപെടാതെ എന്ത് ചെയ്യാന എന്‍റെ വിധി”
നിഷ മനസില്‍ ചിരിച്ചെങ്കിലും പക്ഷെ മുഖം മൂഖമാക്കി വച്ചു..
“ചേച്ചി..ചെച്ചിക്കിഷ്ട്ടമില്ലാത്ത ഒന്നും ചെയ്യണ്ട…..ഞാന്‍ അമ്മയോട് പറയാം മാത്രമല്ല ഞാന്‍ ചേച്ചിയെ കെട്ടാന്‍ പോകുന്ന ആളോട് എന്‍റെ തെറ്റുകള്‍ ഏറ്റു പറഞ്ഞോളാം”
“ഓഹോ അങ്ങനെ ആണോ നീ എന്നെ കെട്ടാന്‍ പോകുന്നവനോട്‌ എന്തു പറയും നിങ്ങള്‍ കെട്ടാന്‍ പോകുന്ന പെണ്ണ് ഞാന്‍ എന്‍റെ അമ്മയും കളിക്കുന്നത് കണ്ടു അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഇവളെയും പാടത്തിട്ടു പണിഞ്ഞു എന്ന് പറയുവോ ….അങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ അയാള്‍ എന്നെ സ്വീകരിക്കോ…മാത്രമല്ല അയാളുടെ കൂടെ എനിക്കൊരു നല്ല ജീവിതം ഉണ്ടാകോ”
നിഷയുടെ ചോദ്യങ്ങള്‍ അജുവിനെ ഉത്തരം മുട്ടിച്ചു…ശെരിയാണ്‌ നിഷ പറഞ്ഞതെല്ലാം..പിന്നെ ഇനി എന്താണ് ഇതിനൊരു പരിഹാരം…അജു തല പുകഞ്ഞു ആലോചിച്ചു..
“ഉം എന്തേ മറുപടി ഇല്ലേ നിനക്ക്…എനിക്കിനി മറ്റൊരു പുരുഷന്‍റെ മുഖത്ത് നോക്കാന്‍ കഴിയില്ല..”
അജുവിന്‍റെ കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട് കയറും പോലെ തോന്നി അവനു…അവന്‍ തലയില്‍ കൈ വച്ച് കൊണ്ട് നിന്നു…നിഷ അവനെ മറികടന്നു പോകാന്‍ നോക്കി..രണ്ടു ചുവടു മുന്നോട്ടു വച്ച് അവള്‍ അജുവിനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ അജു അങ്ങനെ തലയില്‍ കൈ വച്ച് കരയുന്നതാണ് അവള്‍ കണ്ടത്..
നിഷ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരികെ വന്നു..
“ഹോ എന്‍റെ അജു നീ ഇത്രേം ദൈര്യം ഇല്ലാത്തവനായി പോയല്ലോ “
നിഷ അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു..
“ചേച്ചി ഞാന്‍..എനിക്ക്”
“ദെ ഇനിയും എന്നെ ചേച്ചി എന്ന് വിളിചാലുണ്ടല്ലോ..ഹാ പറഞ്ഞേക്കാം…എടാ നിന്നെ കെട്ടാന്‍ എനിക്ക് സമ്മതമാടോ”
നിഷ അവന്‍റെ കവിളില്‍ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..അജു അവളെ
The Author
