ഒഴുകി വെള്ളം അവളുടെ വയറിലൂടെ… പൊക്കിൾ കുഴിയുലേക്ക് ഇറങ്ങി… അവളുടെ പൊക്കിൾ കുഴിക്ക് മുകളിലായി.. ഒരു ചെറിയ മറുകുണ്ട്… പൊക്കിൾ കുഴിക്ക് കണ്ണ് തട്ടാതിരിക്കാൻ അമ്മ ഇട്ട കറുത്ത പൊട്ട് പോലെ… എന്റെ അനിയത്തിയുടെ.. പൊക്കിൾ കുഴി നല്ല പോലെ അകത്തേക്ക് കുഴിഞ്ഞതാണ്.. വട്ടം അല്ല.. ഉണ്ണിയപ്പം സൈഡിൽ നിന്നും നോക്കുമ്പോ ഉള്ള ആഗ്രിതി.. സത്യം പറഞ്ഞ.. അവളുടെ പോക്കിൾ കുഴി കണ്ടാൽ ഉണ്ണിയപ്പം കാണുമ്പോൾ വായിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഊറുന്നത് പോലെ വെള്ളം വരും… വെള്ളം അവളുടെ പൊക്കിൾ കുഴിയിൽ നിന്ന് താഴോട്ട് കണക്ക് മാഷ് സ്‌കൈൽ വെച്ച് വരച്ച വര പോലെ പോകുന്ന രോമരാജിയുടെ കൂടെ ചെറു കൊഴുപ്പടിഞ്ഞ് ചെറുതായി ചാടിയ അടിവയറിലൂടെ അവളുടെ മൈരുകളാൽ സംമൃതമായ കാട്ടിലേക്ക് കയറി… അവൾ ഇടത്തെ കൈ കൊണ്ട് പൂറ് മറച്ചിരുന്നു… പക്ഷെ അത് അവളുടെ വടിക്കാത്ത പൂറിലെ രോമക്കാടിനെ മറക്കാൻ മാത്രം വലുതായിരുന്നില്ല…
പുഴവെള്ളം അറബികടലിൽ ചെന്നെത്തി സംഗമിക്കുന്നത് പോലെ… ആ വെള്ളവും അവളുടെ ഇടത്തെ കയ്യാൽ ദർശനം മറക്കപ്പെട്ട… പൂറിലേക്ക് എത്തി സംഗമിച്ചിരിക്കുന്നു… ഇതോടെ എന്റെ കുണ്ണ അതിന്റെ പൂർണ വലിപ്പത്തിൽ തല ഉയർത്തി നിന്ന് ആടി… എന്തോ ഞാൻ എന്റെ കുണ്ണയെ അവളുടെ കാഴ്ചയിൽ നിന്ന് മറച്ചില്ല… അവൾ കാണുന്നെങ്കിൽ കാണട്ടെ എന്ന് വെച്ച് അങ്ങനെ തന്നെ… നിന്നു…
ടാാാ………. അവളുടെ ഉറക്കെ ഉള്ള അലർച്ച കെട്ടാണ് ഞാൻ അവളുടെ മായാലോകത്ത് നിന്ന് ഉണർന്നത്….
“സോറി.. നീ.. ഉള്ളത് അറിഞ്ഞില്ലാ….. അറിയാതെ കേറി പോയതാ… സോറി..”
എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞ്… നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
“ഓാ… അറിയാതെ കയറുന്ന ഒരു മാന്യൻ….” അവൾ പുച്ഛത്തോടെ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു…. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന്… “നീ ഇപ്പൊ എന്താ പറഞ്ഞെ..”
“എന്തേ… കേട്ടില്ലേ…” അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു തരം പുച്ഛവും… വെറുപ്പും നിഴലടിച്ചിരുന്നു.. “കേട്ടു.. അതാ ചോദിച്ചേ… എന്താ പറഞ്ഞെന്ന്…”
“മോന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്… മനസിലായില്ലേ.. എന്ന മനസിലാക്കി തരാം.. പെങ്ങളെ പണിയാൻ നടക്കുന്ന മൈരൻ… അത്ര മാന്യൻ ചമയാൻ നിക്കണ്ട എന്ന്…”
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക്.. നടന്നു അവളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടടുത്ത്… നിന്ന്… അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി.. ഞാൻ ചോദിച്ചു… “നീ എന്താ.. പറയുന്നത്… എന്ന വല്ല ബോദ്ധ്യവും ഉണ്ടോ… ”
“ഞാൻ എന്താ പറയുന്നത് എന്നും… നീ ആരാ എന്നും ഉള്ള നല്ല ബോധ്യത്തോടെ തന്നാ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നെ… ഇനി നിനക്ക് നീ ആരാ എന്ന് അറിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറഞ് തരാം… വേണോ”
അവൾ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് എന്നെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം ഉള്ളത് പോലെ നോക്കി പറഞ്ഞു…
“നിനക്ക് എന്ത് മൈര് അറിയാവെന്ന.. നീ പറയുന്നേ….”
