ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ കേട്ട് അമ്പരന്നു പോയി അയാൾ..
ഇപ്പോൾ എന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു സെർവെന്റിനുള്ള സ്ഥാനം പോലും എ നിക്കില്ല ഹമീദേ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ അവസാനിപ്പിച്ചു…
പറഞ്ഞു തീർത്തിട്ട് ഞാൻ ഹമീദിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അയാളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഭാവം.. ദേഷ്യമോ അരിശമോ അങ്ങിനെ എന്തൊക്കെയോ…
സാർ.. ഇത് ഇങ്ങിനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ല ഇതിന് പരിഹാരം കണ്ടില്ലെങ്കിൽ സാർ പട്ടിയെ പോലെ അവരുടെ കാൽകീഴി ൽ കഴിയേണ്ടി വരും..പരിഹാരം മാത്രംപോരാ പ്രതികാരം കൂടി വേണം സാറേ…
അതിനൊക്കെയുള്ള മാനസിക ബലം എനിക്കിപ്പോൾ ഇല്ല ഹമീദേ… അവനെ വേണമെങ്കിൽ നിയമ പരമായി തന്നെ എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറക്കി വിടാം..
പക്ഷേ കൂടെ അവളും പോകും.. എന്റെ ഭാര്യ.. അപ്പോൾ നാട്ടുകാർ അറിയും.. എന്റെ മാനം പോകും.. തഹസീൽദാർ വിജയരാഘവന്റെ ഭാര്യ മരുമകന്റെ ഒപ്പം പോയി എന്ന് നാട്ടുകാർ പറയുന്നതും കേട്ട് ഞാൻ ജീവിക്കില്ല ഹമീദേ…
സാർ ആരെയും ഇറക്കി വിടേണ്ട… അല്ലതെ തന്നെ നമുക്ക് ഇതിന് പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കണം…
ആദ്യം സാർ ആത്മ വിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കണം.. എനിക്കിനി ഒന്നിനും കഴിയില്ല.. എന്റെ പ്രായം കടന്നുപോയി ഇങ്ങനെയുള്ള നെഗറ്റീവ് ചന്തകൾ പറിച്ചു കളയ്.. ഞാൻ സാറിനോപ്പം ഉണ്ട്.. നമ്മൾ രണ്ട് വയസ്സന്മാർക്ക്‌ എന്ത്‌ ചെയ്യാൻ പറ്റുമെന്ന് നോക്കാം..
ഇന്നൊരു രാത്രി സാർ എനിക്ക് താ.. നാളെ ഈ പ്രശ്‌നത്തിനു പരിഹാരവുമായേ ഞാൻ ഓഫീസിൽ വരുകയൊള്ളു…
എന്നെ തൃത്താല ടൗണിൽ ഇറക്കി വീട്ടിട്ടാണ് ഹമീദ് പോയത്…
പതിവിലും സമാധാനത്തോടെയും പ്രതീക്ഷയുടെയും ആണ് ഞാൻ അന്ന് വീട്ടിൽ എത്തിയത്…
ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ രഘുവും ഉമയും സൗമ്യയും ടിവി കാണുകയാണ്… സെറ്റിയുടെ ഒരു വശത്തിരിക്കുന്ന ഉമയുടെ മടിയിൽ രഘു തല വെച്ചിരിക്കുന്നു..മറുസൈഡിൽ ഇരിക്കുന്ന സൗമ്യയുടെ മടിയിലാണ് അവന്റെ കാലുകൾ…
എന്നെ കണ്ടിട്ടും അവർ ഗൗനിക്കാതെ ടീവിയിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുകയാ ണ്‌.. ഞാൻ റൂമിൽ പോയി ഡ്രസ്സ് മാറ്റി ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ സൗമ്യ പതിയെ പറയുന്നത് കേട്ടു..
ഇപ്പോൾ വരും അമ്മേ തുടങ്ങ്.. രഘുവേട്ടാ മുഴുവൻ വെളിയിൽ എടുക്ക്..ഇന്നലെ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ അമ്മക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുകയൊള്ളു…
