അവന് മനസിലായി… തന്റെ മോന്റെ കുണ്ണ അവള്ടെ കുണ്ടിയിൽ ഉരസുന്നതറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. മിഥുൻ ഈ സമയം കാമം തലക്ക് പിടിച്ചിരുന്നു അത് അവന്റെ അമ്മയാണെന്ന് അവന് കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് മറന്നു, എന്നിട്ടവൾടെ വയറിൽ ചുട്ടിപിടിച്ചോണ്ട് ഒന്നുടെ അവന്റെ കുണ്ണ അവള്ടെ കുണ്ടിവിടവിലേക്ക് തള്ളി. സൗമ്യയും അതിനനുസരിച്ച് അവള്ടെ ചന്തി പുറകിലോട്ട് തള്ളി… അവർ രണ്ടു പേരും കുറച്ച് നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെ നിന്നു… പെട്ടെന്ന് സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്ന മിഥുൻ അവളെ വിട്ടു, എന്നിട്ട് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഹാളിലേക്ക് പോയി. സൗമ്യ അവൻ പോയി കഴിഞ്ഞ് നൈറ്റിക്കുള്ളിലൂടെ അവള്ടെ പൂറിൽ തൊട്ട് നോക്കി… അവിടെ ആകെ ഒലിച്ചിരുന്നു അന്നേരം. ‘പാവം അവന് കുറ്റബോധം തോന്നിക്കാണും, എന്നാൽ ആ മണ്ടനറിയില്ലല്ലോ ഞാൻ അവന്റെ പെണ്ണാവാൻ വേണ്ടി കൊതിക്കുവാണെന്ന്, എന്തിനാടാ മുത്തേ നിർത്തി കളഞ്ഞത് ‘ അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു…. എന്നാൽ മിഥുൻറെ മനസ്സിൽ ഈ സമയം വിഷാദം നിറഞ്ഞിരുന്നു…’ഞാനെന്ത് തെറ്റാ ദൈവമേ ഇന്ന് ചെയ്തത്, എന്റെ അമ്മുസിനെ കാമത്തോടെ….അമ്മുസിനെന്ത് സങ്കടായിട്ടുണ്ടാവും, അമ്മുസിനെന്നോടൊള്ള വിശ്വാസം അല്ലെ ഞാനിന്ന് തകർത്തെ’ അവൻ സ്വയം അവനെ പഴിച്ചു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് സൗമ്യ നേരെ അവന്റടുത്തേക്ക് ചെന്നു. എന്നാൽ മിഥുന് അവള്ടെ മുഖത്തു നോക്കാൻ പറ്റണിണ്ടായില്ല. അവൻ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു.അപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ കൈ രണ്ടും അവള്ടെ കൈയിൽ എടുത്ത് പിടിച്ചു.
സൗമ്യ :എന്റെ മുത്തിനെന്ത് പറ്റി.
മിഥുൻ :സോറി അമ്മുസേ…. ഞാൻ പെട്ടെന്നുള്ള ഒരിതിൽ ചെയ്തു പോയതാ…
സൗമ്യ :സാരില്ല പോട്ടെ… ഇനി എന്റെ മോൻ അതോർത്തു വിഷചിരിക്കേണ്ട… ബാ വന്ന് കഴിക്കാൻ നോക്ക്.
എന്നിട്ടവനെ അവൾ അടുക്കളേലോട്ട് കൊണ്ടുപോയി ഭക്ഷണം വിളമ്പി കൊടുത്തു… അവൻ അപ്പോഴും കുറ്റബോധം മാറിയിട്ടില്ലാരുന്നു.
സൗമ്യ :ഇപ്പൊ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒന്നും മിണ്ടാണ്ട് ഇരിക്കണേ.
മിഥുൻ :ഒന്നുല്ല.
സൗമ്യ :എടാ എനിക്ക് നിന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല… പോരെ.
അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് പറഞ്ഞു.
മിഥുൻ :എന്നാലും അമ്മുസേ ഞാൻ..
സൗമ്യ :അതിന് നിന്റെ ഭാഗത്തു മാത്രം അല്ല തെറ്റ്, എന്റെ ഭാഗത്തുമില്ലേ.
മിഥുൻ :അമ്മുസ് അതിന് എന്ത് ചെയ്ത്.
സൗമ്യ :നിന്നെ തടയാണെന് പകരം ഞാൻ അത് ആസ്വദിച്ചു നിന്നില്ലേ, അപ്പൊ ഞാനും കുറ്റക്കാരിയല്ലേ.
അത് കേട്ട് മിഥുൻ അത്ഭുതം തോന്നി ‘ഏ അമ്മ അത് ആസ്വദിച്ചെന്നോ ‘ അവൻ ചിന്തിച്ചു.
സൗമ്യ :എന്താ വിശ്വാസം ആയില്ലേ… എടാ പൊട്ടാ ആഗ്രഹിച്ച പുരുഷൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് തൊട്ടാ ഏത് പെണ്ണും ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചു പോവും…
The Author
