“എടാ..” അമ്മ ചിരിച്ചു. അമ്മയും നൈറ്റി എടുത്തിട്ടു. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ പോയി ഫോൺ എടുത്തോണ്ട് തിരിച്ച് വന്ന് അമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്ന്, അവന്മാരെ വാട്സാപ്പിൽ ഗ്രൂപ്പ് കോൾ വിളിച്ചു. കുറച്ച് നേരം അടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് രണ്ടുപേരും എടുത്തു.
ഞാൻ കോൾ ലൗഡ്സ്പീക്കറിൽ ഇട്ടു.
“എന്താടാ.. ഗ്രൂപ്പ് കോൾ ഒക്കെ..?” ടോണി ചോദിച്ചു.
“എന്താരുന്നു പരിപാടി മൈരേ, വാണം അടി ആർന്നോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അതേടാ, നിന്റെ തള്ള ഷാന്റിയെ ഓർത്ത്.. ” അത് കേട്ട് എന്റെ അടുത്തിരുന്ന അമ്മ കണ്ണ് മിഴിച്ച് ഒച്ച ഉണ്ടാക്കാതെ ചിരിച്ചു.
“ഞാനും.. കാര്യം പറയെടാ മെനക്കെടുത്താതെ..” ജിനേഷ് ആണ്.
“എന്നാലേ മക്കളേ, ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്. പറയാൻ സേഫ് ആണോ..?” ജിനേഷിന്റെ വീട്ടിൽ അച്ഛനും ചിലപ്പോ ഈ നേരത്ത് ഉണ്ടാവും എന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
“ഉം, പറ..”
“നിങ്ങടെ വല്ലതും നടക്കുവോ?”
“എന്ത്? ”
“ലിസി ആൻഡ് ആശ..” ഞാൻ പേരുകൾ മാത്രം പറഞ്ഞു.
“ഓഹ്.. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഒരു പ്രതീക്ഷ ഉണ്ട്.. ശ്രെമിക്കുന്നുണ്ട്..” ടോണി പറഞ്ഞു.
“നിന്റെയോടാ..?”
“എനിക്ക് എങ്ങനെ നടക്കാനാ അളിയാ? ഈ മൈരനെപ്പോലെ ഒറ്റക്ക് ഒന്നും അല്ലല്ലോ.. പക്ഷെ എന്തോ, ഞാൻ നോക്കുന്നത് ഒക്കെ അറിയുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഒരു സംശയം..” ജിനേഷ് നിസ്സഹായനായി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“എന്നാ ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറയാം.. എന്റെ ഓക്കേ ആണ്..”
“എന്ന് വച്ചാൽ ? എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു? വല്ലതും നടന്നോ?” ടോണിക്ക് ആവേശം കേറി.
“വല്ലോം നടന്നോടാ?” ജിനേഷും ഒച്ച താഴ്ത്തിയെങ്കിലും ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“നടന്നു മൈരേ, നടന്നു.. എല്ലാം നടന്നെടാ അളിയാ..” ഞാൻ ആവേശത്തോടെ അറിയിച്ചു.
“എന്റെ മൈരേ… എന്ത് നടന്നെന്ന്?? പറയെടാ, മനുഷ്യനെ കൊതിപ്പിക്കാതെ..”
“എല്ലാം..” ഞാൻ അവന്മാരെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തി.
“എന്ന് വച്ചാൽ ? പിടുത്തം നടന്നോ..?”
“പിടുത്തം മാത്രമല്ല മോനേ, ഫുൾ നടന്നു.. കളി..!”
അപ്പുറത്ത് അൽപനേരം രണ്ട് പേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
ഞാൻ കാതോർത്തു. അമ്മയും.
“ഒന്ന് പോടാ, ചുമ്മാ തള്ളാതെ.. കാര്യം പറ.. കൂടിവന്നാൽ നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് തുണിമാറിക്കാണും..” ടോണിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസം.
