കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ. തുള്ളിക്ക് ഒരുകുടമല്ല…ഒരായിരം കുടമായി അവർക്ക് മേൽ പെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. തണുത്ത മഴവെള്ളം അവർക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകി പൂർത്തടം നനച്ചപ്പോൾ പുകച്ചിലിന് അൽപ്പം ആശ്വാസം കിട്ടി. തന്റെ പൂർ നിറഞ്ഞു കയറിയിരിക്കുന്ന കുണ്ണ അവിടെയിരുന്നു വിട്ടുവിട്ടു വിങ്ങി തുടിച്ചപ്പോൾ വേദന മെല്ലെ സുഖത്തിന് വഴി മാറുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.
ആ പെരുമഴയിൽ നനഞ്ഞ് അവർ മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അവൻ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ചുണ്ടിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചപ്പോൾ അവൾ പൂർകവാടം ഒന്നു ഇറുക്കി പിടിച്ചു. പിന്നെ അവൻ കാത്തു നിന്നില്ല. അവളുടെ നിതംബത്തിൽ താങ്ങിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ കുണ്ണയൂരി ആഞ്ഞടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ഓ…ഹ്.. ഹാ..ഗ്..ആ…”
സുഖം കൊണ്ട് അവൾ നിലവിളിച്ചു.
“അഹ്..ഘ.. ർ…ർ..ർ…”
ഒരു വന്യമൃഗത്തെപ്പോലെ അലറിക്കൊണ്ട് അവൻ തമ്പ്രാട്ടിയെ പണ്ണിത്ത കർത്തു.
അവന്റെ ഓരോ അടിയിലും പൂറ് പറിഞ്ഞു പിളരുന്നു സുഖം…അവൾ അവനെ കെട്ടിവരിഞ്ഞു ചുണ്ടുകൾ ചപ്പിവലിച്ചു. അവരുടെ അരക്കെട്ടുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു മഴവെള്ളം ഇരുഭാഗത്തേക്കും തെറിച്ചു. അവളെ തന്റെ കുണ്ണയിൽ കോർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അടുക്കളവാതിൽ കടന്ന് നടുമുറ്റത്തേക്ക് കയറി.
ഒരിക്കലും ഈ നടുമുറ്റം ഒരു ചെറുമനും അന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. നടുമുറ്റത്ത് തകത്തു വീഴുന്ന മഴയിൽ അവിടുത്തെ പ്രൗഢയായ തറവാട്ടമ്മയെ അരക്കെട്ടിലിരുത്തി ആ ചെറുമൻ ഭോഗിച്ചു.
ഉന്നതകുലജാതയെന്ന അഹന്ത രക്തത്തിൽ കലർന്ന അവൾ ഇപ്പോൾ ഒരു ചെറുമന്റെ കുണ്ണക്കു മുന്നിൽ അടിയറവ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇത് കാലത്തിന്റെ നിയോഗമാണ്. പ്രതികാരമാണ്. ചന്തമുള്ള ചെറുമികളെ പിഴപ്പിക്കുകയും കൊന്നു കുളത്തിൽ താഴ്ത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള തമ്പുരാക്കന്മാരുടെ ആത്മാവുകളെ സാക്ഷിയാക്കി കാലം പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നു.
ആ നടുമുറ്റത്ത് അവന്റെയും അവളുടെയും അലർച്ചകൾ മുഴങ്ങി.
“ആ..ഹ്…ഹോ…അടിക്കെടാ….ആ..ഗ്..ഹാ…അടിച്ചു പൊളിക്ക്…”
“ഉം….ഹാ.. തമ്പ്രാട്ടീ…..അഹ്…ഹൂ… വ്..ആ..”
“ഓഹ്….എന്നെ…ആ..ഹ്…എന്നെ കിടത്തി ഊക്കെടാ…പട്ടീ… ഹോ…”
അവൻ അവളെയും ചുമന്നുകൊണ്ട് നടുമുറ്റത്തിന് മുന്നിലുള്ള തളത്തിലെ ആട്ടുകട്ടിലിൽ മലർത്തി കിടത്തി. ഉഗ്രപ്രതാപികളായ കാരണവന്മാർ ഇരുന്നിരുന്ന ആട്ടുകട്ടിലിൽ അവൾ വിശക്കുന്ന പൂറുമായി ഒരു ചെറുമന്റെ കുണ്ണക്കായി കാത്തു കിടന്നു.
