ഞാന്‍ ഒന്നു നിറുത്തി. മമ്മി അരക്കെട്ടു പരമാവധി മുകളിലേയ്ക്കു തള്ളിപ്പിടിച്ചു. പാലു ചീറ്റിത്തെറിച്ചു.
“ഹാ.. ഇതുപോലൊരു പണ്ണല്‍ ജീവിതത്തിലുണ്ടായിട്ടില്ല.” മമ്മിയാണതു പറഞ്ഞത്.
ഞാന്‍ കുണ്ണയൂരി മമ്മിയുടെ കാല്‍ക്കല്‍ നിലത്തിരുന്നു. മമ്മി ചന്തികള്‍ സെറ്റിയില് അമര്‍ത്തി. ഉപ്പൂറ്റികളും സെറ്റിയില് തന്നെ. കവച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന പൂറില്‍ നിന്നു പാല്‍ത്തുള്ളികള്‍ പതിയെ ഒലിച്ചു നിലത്തേയ്ക്കു തുള്ളി തുള്ളിയായി വീഴുന്നുണ്ട്.
അതിനു തടസ്സമുണ്ടാക്കാതെ ഞാന്‍ മമ്മിയുടെ പൂറില്‍ അല്‍പം മുന്പു ഞാന്‍ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയ ഹൃദയരോമങ്ങളില്‍ തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“മമ്മീ,”
“എന്താടാ എന്‍റെ പൊന്നുകുട്ടാ”
“ഇതെന്‍റെ ഹൃദയമാണ്. ഇതിവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ”
“എന്‍റെ പൂറിലോ..”
“അതേ, എന്‍റെ ഹൃദയം ഇനി എന്നും മമ്മിയുടെ പൂറിലായിരിക്കും.”
“പൂറില്‍ കുണ്ണയാടാ കുട്ടാ, ഹൃദയം പൂറിലൂടെ കയറ്റി ഞാനെന്ഞറെ ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ വയ്ക്കാം. നി ഉണ്ടായിടത്ത്.”
“ലവ് യൂ മമ്മീ.”
“ലവ് യൂ കുട്ടാ, എന്‍റെ പൊന്നേ..”
മമ്മി കുറുകി.
