നേരത്താണ് എന്റെ അച്ഛൻ അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇടുത്തി പോലെ. കാര്യം അങ്ങേരുള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഉണ്ടായത്. എന്നാലും ഇടുത്തി എന്നും ഇടുത്തി തന്നെ ആണ്. അതോടെ കൂടി അമ്മ സ്റ്റാർലൈഫ് വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് ഒതുങ്ങി കൂടാൻ തുടങ്ങി……. അതോടെ അമ്മയുടെ ജീവിതം ഇരുട്ടിലേക്കായി…. ആ ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിലേക്ക് പിന്നെ വെളിച്ചം വന്നത്. എന്റെ അച്ഛന്റെ മരണം ശേഷമാണ്…..
5 വർഷം മുമ്പ്……..
അച്ഛന്റെ സംസ്‍കാരം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ്….. ഞങ്ങളുടെ വീടുമായി ബന്ധുക്കൾക്ക് അത്ര താല്പര്യമില്ലാത്ത കൊണ്ട് (അച്ഛന്റെ സ്വഭാവഗുണം കൊണ്ട് )അച്ഛനെ ദഹിപ്പിച്ചതിന് ശേഷം അതികം അവിടെ നിക്കാതെ എല്ലാവരും യാത്രയായി…..
അങ്ങനെ ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഞാനും എന്റെ അമ്മ ജയയും മാത്രം…. പക്ഷെ സാധാരണ ഒരു മരണവീടിന്റെ രാത്രിയുള്ള പ്രദീദി ആയിരുന്നില്ല എന്റെ വീട്ടിൽ ………
ഞാൻ മോളിൽ എന്റെ റൂമിൽ ടീവിയിൽ സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു… കുറച്ച് നേരം ആയിട്ടും അമ്മ എന്നെ അന്വേഷിച്ചു മോളിലേക്ക് വരാതെ ആയപ്പോൾ. എനിക്ക് അമ്മയെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് തോന്നി…… ഞാൻ ടീവി ഓഫ്‌ ചെയ്ത് താഴെക്ക് പോയി. അവിടെങ്ങും നോക്കിയിട്ട് ഞാനെന്റെ അമ്മയെ കണ്ടില്ല…. ഞാൻ അമ്മയെ നോക്കി അമ്മയുടെ റൂമിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ഡോർ ചാരി ഇട്ടിട്ടുണ്ട്…. ഞാൻ അത് തുറന്ന് അമ്മയെ നോക്കി…..
എന്റെ അമ്മ ജയ ഒരു വെള്ള സാരി ഉടുത് കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ
നിപ്പാണ്. ജീവിതത്തിലെ ഇരുട്ട് മാറിയ ഒരു തെളിച്ചം അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഇണ്ടായിരുന്നു… ഞാൻ മെല്ലെ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ അമ്മയുടെ പിന്നാലെ ചെന്ന് ആ വയറിലൂടെ കെട്ടിപിടിച്ചു…..
കാമത്തോടെ അല്ലാട്ടോ അപ്പഴൊന്നും എനിക്ക് അമ്മയോട് കാമം തോന്നിയിരുന്നില്ല… അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ ഇടക്ക് ഇങ്ങനെ കെട്ടിപിടിക്കാറുണ്ട്….
ഞാൻ :-എന്റെ ജയമോൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ ആരുടെ ഭംഗി നോക്കുവാ….
ഞാൻ സ്നേഹം കൂടുമ്പോൾ അമ്മയെ ജയമോളെ എന്നാണ് വിളിക്കാറ്….
അമ്മ :-എന്റെ കുട്ടന്റെ അമ്മയുടെ ഭംഗി നോക്കുവായിരുന്നു…
ഞാൻ :-അതിന് എന്ധിനാ കണ്ണാടി നോക്കണേ അമ്മേടെ കുട്ടനോട് ചോദിച്ചാൽ കുട്ടൻ പറഞ്ഞ് തരില്ലേ…..
അമ്മ എന്നെ സ്നേഹം കൂടുമ്പോൾ കുട്ടാ എന്നാണ് വിളിക്കാറ്….. ഞങ്ങൾ ഇടക്കൊക്കെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംസാരിക്കാറുണ്ട്… അച്ഛൻ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ കൂട്ടായിരുന്നു അമ്മയുടെ ആകെ ആശ്വാസം. ഞാനും കൂടി
The Author
