“എനിക്കങ്ങനെ ഒത്തിരി ജീവിതാനുഭവങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ല. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം അറിയാം. മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ല എങ്കില്‍ നമ്മള്‍ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നോര്‍മ്മല്‍ ആണ്.”
ഗായത്രി ആ തത്വശാസ്ത്രം കേട്ട് അദ്ഭുതപ്പെട്ടു. പതിനെട്ടു വയസ്സേയുള്ളൂ. എങ്കിലും എത്ര പക്വതയാണ് സംസാരത്തിന്! താന്‍ മകനെ ഭ്രാന്തമായി സ്നേഹിക്കുന്ന കാരണങ്ങളില്‍ ഒന്നാണത്. എല്ലാ കാര്യത്തിലുമുള്ള അവന്‍റെ കരുതല്‍. ഒരിക്കലും തന്നെ വിഷമിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വാക്കുപോലും അവന്‍റെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.
‘അതല്ല മോനേ, അവര്‍ മമ്മിയെ ബലാത്സംഘം ചെയ്ത കഥയാണ്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്. പെട്ടെന്ന് ഞാനത് ആസ്വദിച്ചു പറയുന്നത് പോലെ തോന്നി. നിനക്കും അങ്ങനെ തോന്നിയില്ലേ? നേര് പറ.”
“തോന്നി.”
“അതെന്താ?” അവര്‍ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു, “സാധാരണ സ്വന്തം അമ്മയെ ആരെങ്കിലും ഉപദ്രവിച്ചാല്‍, കയറിപ്പിടിച്ചാല്‍ ദേഷ്യം വരികയല്ലേ വേണ്ടത്?”
“ആണ്. അങ്ങനെയാണ്,” അവന്‍ പറഞ്ഞു, “ദേഷ്യം മാത്രമല്ല. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവരെ ജീവനോടെ വെച്ചേക്കില്ല ഞാന്‍. പക്ഷെ ഇവിടെ ഉപദ്രവമോ കയറിപ്പിടിത്തമോ ഇല്ല. മമ്മിക്കത് ഇഷ്ടമായിരുന്നു. മമ്മി അത് ആസ്വദിച്ചു. മമ്മി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് കൊണ്ട് ഞാനും അത് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. മമ്മി അത് ആസ്വദിച്ചത്കൊണ്ട് ഞാനും ആ സംഭവങ്ങളെ ആസ്വദിക്കുന്നു.”
“അപ്പോള്‍ മമ്മിയോട് ദേഷ്യം തോന്നുകയല്ലേ, വേണ്ടത്? അതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചതിന്?”
“എന്‍റെ മമ്മി,” അവന്‍ വീണ്ടും അവരുടെ കൈവിരലുകള്‍ തന്‍റെ വിരലുകളില്‍ കോര്‍ത്തു, “മമ്മിയുടെ പ്രായം വെറും മുപ്പത്തിയെട്ട്. എനിക്കിപ്പോള്‍ പതിനെട്ട് വയസ്സുള്ളതുകൊണ്ടാണ് മമ്മിക്ക് മുപ്പത്തെട്ട് വയസ്സുണ്ടെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നത്. നല്ല ഭംഗിയുള്ള, ആണുങ്ങളുടെ ഞരമ്പുകളെ തീപിടിപ്പിക്കുന്ന സൌന്ദര്യം.
The Author
