.എന്തൊക്കെ വന്നാലും മകളുടെ പേരിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന 30 ലക്ഷത്തിൽ ആയിരുന്നു ജീനയുടെ ആശ്വാസം മുഴുവൻ . ആഴ്ചയിൽ വല്ലപ്പോഴും മാർക്കോസ് വിളിച്ചാൽ ആയി. ആ വിളികളും നിരാശ മാത്രമാണ് സമ്മാനിച്ചത് . ഓരോ വിളിയിലും മാർക്കോസിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വഴുവഴപ്പ് കൂടുന്നത് അവളിലെ ആദി കൂട്ടി. ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു . അപ്പച്ചന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ , മാർക്കോസിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് മൗനസമ്മതം കൊടുക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ ……ഓരോന്ന് ആലോചിച് അവൾ കാട് കയറി .
ഒരു ശനിയാഴ്ച്ച രാവിലെ പതിവ് പോലെ ബാങ്കിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ എത്തി . 3 ദിവസത്തിനകം ഇറങ്ങി കൊടുക്കണം. റിസോർട്ടും വീടും അവർ എടുക്കും . അവധികൾ കഴിഞ്ഞു . അവർ പോയപ്പോൾ തല കറങ്ങിവീഴാതെ ഇരിക്കാൻ അവൾ തൂണിൽ ചാരി നിന്നു . ഒന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ചൂളം അടിച്ചു ഡെയ്സി ചാവി കറക്കി സ്കൂട്ടറിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു . ദേഷ്യം വന്ന ജീന അവളെ വഴക്ക് പറഞ്ഞു. അവൾ ആൽവിനെ കാണാൻ പോകുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. പണ്ടേ അവളുടെ യൂണിറ്റിലെ ചിത്ര അവരുടെ ബന്ധത്തെ പറ്റി അവളെ അറിയിച്ചിരുന്നു .
“നീ ആരെ കാണാൻ പോകുവാന് എനിക്ക് അറിയാം. ഈ പ്രായത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഒന്നും എടുത്തു ചാടരുത് ”
“മമ്മി എന്റെ പ്രായത്തിൽ ചെയ്തതൊന്നും ഞാൻ ചെയ്യുന്നില്ല . മമ്മി സ്വന്തം കാര്യം നോക്കിയാൽ മതി . ”
ജീന ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ ജീന നിന്നപ്പോൾ ഡെയ്സി വണ്ടി ഓടിച്ചു പോയി.
ജീന ഫോൺ എടുത്തു . പല തവണ മാർക്കോസിനെ വിളിച്ചിട്ടും കിട്ടിയില്ല. അവസാനം ഒരു വിളി ഫലം കണ്ടു. അവൾ മാർക്കോസിനെ എല്ലാം ധരിപ്പിച്ചു . അയാൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. ജീന ഓടിപ്പോയി കട്ടിലിൽ മലന്നു കിടന്ന് ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു. ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളുടെ ക്ഷീണവും സങ്കടവും കൊണ്ട് അവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
വൈകുന്നേരം ഫോൺ ബെൽ അടിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് അവൾ എണീറ്റത്. മറുതലക്കൽ മാർക്കോസ് ആയിരുന്നു.
