കിടക്കാൻ നേരം അമ്മ എന്നെ കെട്ടിപിടിച് കുറേ പദം പറഞ്ഞു…അവസാനം എങ്ങനെ ഒക്കെയോ സമാധാനിപ്പിച്ചു ഞാൻ അമ്മയെ ഉറക്കി…
പിറ്റേന്ന് രാവിലേ ആയപ്പോഴേക്കും വേദന ഒക്കെ മാറി…
ഞാൻ രാവിലെ എഴുനേറ്റ് വരുന്നത് കണ്ട് അമ്മ എന്നെ കുറേ വഴക്ക് പറഞ്ഞു…
“വേദന ഒക്കെ പോയി അമ്മേ…ഇപ്പൊ ഒന്നും ഇല്ല…”
അങ്ങനെ എന്തൊക്കയോ പറഞ്ഞു അമ്മയെ സമാദാന പെടുത്തി ദിനചര്യയിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു…
രാവിലെ ക്വാറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ആണ് അറിഞ്ഞത് പ്രകാശൻ ആശുപത്രിയിൽ ആണെന്ന്.. അവന്റെ കയ്യും കഴുത്തും ഒടിഞ്ഞെന്ന്…ഇനി കുറേ നാളത്തേക്ക് അവന്റെ ശല്യം ഉണ്ടാകില്ല…പണിക്കാർ മുഴുവൻ വന്ന് എന്നെ അഭിനന്ദിച്ചു.. എന്തിനേറെ പറയുന്നു, ക്വാറി മുതലാളി വരെ എന്റെ തോളത്തു തട്ടി, നന്നായെടാ, എന്ന് പറഞ്ഞു..
ഉച്ചക്ക് ചോറുണ്ണാൻ നേരത്ത് ആണ് ഒരു അഥിതി എന്നെ കാണാൻ വന്നത്…
“ഹരി…നീ ചെയ്തത് ഒരു വലിയ കാര്യം ആണ്…എത്ര ആൾകാർ ആണെന്നോ അവന്റെ ശല്യം കാരണം ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത്…”
“എന്റെ പൊന്ന് തുളസി ചേച്ചി.. അത് ഇവിടെ ആമ്പിള്ളേർ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട…ഒരു നാലെണ്ണം അറിഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചാൽ സെരിയാക്കാവുന്നതെ ഉള്ളു ഇതെല്ലാം…”
“അഹ് ഇപ്പൊ നീ ഉണ്ടല്ലോ…ഒരു ഒത്ത ആണ്.. “
അവർ ഒന്ന് വശ്യമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“എന്നെയും കുറേ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട് അവൻ…എന്തായാലും നിനക്ക് ഒരു വിരുന്ന് ഞാൻ തരുന്നുണ്ട്…ഒരു ദിവസം വീട്ടിലേക്ക് വായോ…നല്ല ചോറും മീൻ കറിയും വച്ച് തരാം…”
“അല്ല.. ചേച്ചി…ഇത്രയും ചെയ്തിട്ട്.. ചോറ് മാത്രമേ ഉള്ളു…”
ഞാൻ അർത്ഥം വച്ച് ചോദിച്ചു…
“നീ ആള് കൊല്ലലോട..ഏതായാലും നീ ഒരീസം വാ..”
അവർ അതും പറഞ്ഞു എന്റെ കൈ തലോടി എന്നിട്ട് അവരുടെ ആന ചന്തി കുലുക്കി തിരിഞ്ഞ് നടന്നു…
ഇത് ഇപ്പൊ ആരാണപ്പാ എന്നല്ലേ നിങ്ങൾ ആലോചിക്കുന്നത്…
ഇതാണ് തുളസി ചേച്ചി… ക്വാറിയിൽ പണി എടുക്കുന്നതാ…ആളൊരു പൊട്ടാസാ…ഭർത്താവ് ഇവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയി…മക്കളില്ല…അധികം പ്രായം ഒന്നും ഇല്ല…ഏറി പോയാൽ ഒരു 35-40…നല്ല ഒത്ത തടി…നെഞ്ചും പിൻപും എല്ലാം നന്നായി തള്ളി നിൽക്കും…ഒരു കൈലി മുണ്ടും ബ്ലൗസും ആണ് വേഷം…പിന്നെ മാറ് മറയ്ക്കാൻ ഒരു തോർത്തും…ആ തോർത്തിനെ അപമാനിക്കാൻ, അല്ലാതെ എന്താ പറയ്യാ…ഇറക്കി വെട്ടിയ ബ്ലൗസ്, കുനിയാതെ തന്നെ എല്ലാം കാണാം…അപ്പോ കുനിഞ്ഞാൽ ഉള്ള സ്ഥിതിയോ….ഒരുമാതിരി ടിപ്പുവിന്റെ തുരങ്കം പോലെ ആണ്…അങ്ങനെ ഉള്ള ചേച്ചി ആണ് എന്നെ വിരുന്നിനു വിളിച്ചത്…വിരുന്ന് എന്ന് ചുമ്മാ പേരിന്, സംഭവം അത് തന്നെ…. ..എന്തായാലും വൈകിപ്പിക്കണ്ട ഇന്ന് തന്നെ പോകാം….
