തൂവാല കൊണ്ട് യോനിയും തുടയും സീറ്റുമെല്ലാം തുടച്ച ശേഷം ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തപോലെ ഇയർഫോൺ ചെവിയിൽ ഞാൻ പതിയെ കണ്ണടച്ചു കിടന്നു… അപ്പോഴും മനസ്സിൽ ആ ചോദ്യം മുഴങ്ങികൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു… ആരാണയാൾ…?!
“നമിതേ… എടി പെണ്ണേ… എത്ര നേരായി ഞാൻ വിളിക്കുന്നു… നീ റെഡിയാവുന്നുണ്ടോ? ദേ സാർ ഇപ്പോളിങ്ങെത്തും…”
അമ്മയുടെ നീട്ടിയുള്ള വിളി നമിതയെ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നുണർത്തി… അവൾ പതിയെ ബാത്റൂമിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു… അപ്രതീക്ഷിത രതിസംഗമത്തിന്റെ നീറ്റലും പുളിപ്പും ഉള്ളിലെവിടെയെക്കെയോ കിടന്ന് ആ ചോദ്യം പിന്നെയും അവളോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… “ആരായിരുന്നു അയാൾ…?”
(ശുഭം)
