ഞാൻ അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാത്തത് പോലെ, പെട്ടെന്ന് അങ്കിൾ താഴത്തെ സ്റ്റെപ്പിലേക്ക് മുൻപ് ഇറങ്ങിയിരുന്നു, അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി ഇറങ്ങി. കഴപ്പ് മാറിയപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ ശല്യം അധികം ഇല്ലായിരുന്നു. താഴെ പോയി ഡ്രസ്സു മാറി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സ്ഥലംവിട്ടു.
ബസ്സിൽ എനിക്ക് മുൻപിലെ ഒറ്റ സീറ്റ് കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ അതിൽ പോയി ഇരുന്നു. അങ്കിൾ ആണെങ്കിൽ തിരക്കിൽ എവിടെയോ ഇരുന്ന് ഉറങ്ങുകയും ആയിരുന്നു.
അങ്ങനെ തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തി അങ്കിൾ സ്ഥലം വിട്ടു.
അമ്മയോട് പലപ്പോഴും പറയണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമൊന്നുമില്ല എന്ന് നൂറു ശതമാനം ഉറപ്പ് അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അതിന് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടു ഇല്ല. പറഞ്ഞാൽ തന്നെ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് “എന്റെ കാര്യത്തിന് ആയി നിനക്ക് അമ്പലത്തിൽ പോകാൻ മടി ആയതുകൊണ്ട് ആണ്… നീ ഇല്ലാത്ത എക്സ്ക്യൂസ് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല …ചന്ദ്രൻ മാമനെ എനിക്ക് പണ്ടേ അറിയാവുന്നതാണ്…ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല, നിനക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിൽ പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി…..” എന്നെല്ലാം ഞാൻ തന്നെ കേൾക്കേണ്ടി വരും എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പ് ആയിരുന്നു.
പിന്നെ ഈ വിഷയം വരില്ല എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. എന്റെ ആ വിചാരം എല്ലാം തെറ്റായിരുന്നു എന്നു ഒരു രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വന്ന ചന്ദ്രൻ അങ്കിൾ തെളിയിച്ചു തന്നു.
പുള്ളിയെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. അങ്ങനെ വീണ്ടും ഒരു കോയമ്പത്തൂർ ട്രിപ്പ് – അമ്മയുടെ പ്രൊമോഷൻ ആവുന്നത് വരെ എനിക്ക് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ പറ്റാത്ത പോലെ ലോക്ക് ആയിരുന്നു ഞാൻ.
ഏതായാലും നേരെ കോയമ്പത്തൂർ ബസ് കയറി ഞാൻ അങ്ങേരുടെ കൂടെ. കഴിഞ്ഞ തവണ പോയത് പോലെ തന്നെ വൈകുന്നേരം അവിടെ എത്തി, പുള്ളി രാത്രി വെടിപ്പായി എന്നെ ഭോഗിച്ചു, കൂത്തി പൊളിച്ചടിച്ചു. രാവിലെയും മുൻപത്തെ പോലെ തന്നെ ഭജന കഴിഞ്ഞ് ബാത്റൂമിലേക്ക് വിളിച്ച് കൊണ്ടുപോയി അവിടെ വെച്ച് വണ്ടി കെട്ടി.
അങ്ങനെ ഒരു മാസം കൊണ്ട് പുള്ളിയുടെ കൂടെ നാല് തവണ ഞാൻ കോയമ്പത്തൂര് പോയി. ആ നാല് രാത്രി കൊണ്ട് അയാൾ എന്നെ ശരിക്കും കീഴടക്കി എന്നെ ശരിക്ക് അയാളുടെ ഒരു ബിച്ച് ആക്കി മാറ്റി. പിന്നെ പിന്നെ സന്യാസി ബാബയെ കാണാനോ ഭജനയ്ക്ക് ഇരിക്കാനോ നേരം ഒക്കെ കൗപീനം മാത്രം ഉടുത്ത് അങ്കിൾ ഇരിക്കുമ്പോഴും അയാളുടെ സാമാനം ഹാഫ് കമ്പി ആയിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. കാരണം പുള്ളിയെ സംബന്ധിച്ച് ഈ കോയമ്പത്തൂര് ട്രിപ്പ് എന്ന് പറയുന്നത് അടിച്ച് കഴപ്പ് മാറ്റാൻ ഉള്ളത് മാത്രമായിരുന്നു.
