മോനുട്ടൻ നന്നായി തണുത്ത് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഓരോ കാറ്റിലും ആ വിറയലിന്റെ ശക്തി കൂടി കൂടി വന്നു…
മഴയുടെ ശക്തി കൂടി … ടീച്ചറുടെ ചുരിദാറിൽ കൂടി വെള്ളം ഒലിച്ചിറങ്ങി … മോനുട്ടന്റെ പല്ലുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു… തണുപ്പ് ഇരുവരെയും കീഴ്പ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങി…എന്നിട്ടും മോനുട്ടനെ തന്റെ ശരീരത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് അനിത ടീച്ചർ നടന്നു…
ഇരുവരും അതി വേഗം നടക്കുകയാണ്…പെട്ടെന്ന് അനിത ടീച്ചർ ഒന്ന് നിന്നു… … മോനുട്ടൻ എന്തെന്നറിയാതെ ടീച്ചറെ നോക്കി …
“മോനുട്ടാ …എടാ എന്നെ എന്തോ കടിക്കുന്നെടാ.. ”
ഇതും പറഞ്ഞ് ടീച്ചർ തന്റെ കൈ തിരിച്ചു തന്റെ പുറത്ത് ഒന്ന് പരതി….
ടീച്ചർ തീർത്തും അസ്വസ്ഥതയായിരുന്നു.. അത് ആ ശരീരത്തിൽ നിന്നു പ്രകടമായിരുന്നു..
“നോക്കട്ടെ ” മോനുട്ടൻ ടീച്ചറെ കയ്യിലെ എമർജൻസി ലൈറ്റ് വാങ്ങി ടീച്ചറെ പുറത്ത് ഒന്ന് നോക്കി…
ആ നനഞ്ഞു ഒട്ടിയ ചുരിദാറിൽ അവൻ അവന്റെ കണ്ണുകൾ പായിച്ചു…
“ഏയ്.. ഒന്നും കാണുന്നില്ല ല്ലോ ടീച്ചറെ ”
അവൻ ടീച്ചറെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു..
ടീച്ചർ വേദന കൊണ്ടന്നപോലെ ഒന്ന് പുളഞ്ഞു.. “ഇല്ലടാ… നീ ഒന്നൂടെ നോക്ക് ”
ഇത്തവണ മോനുട്ടൻ ടീച്ചറെ മുഖത്തെ അസ്വസ്ഥത ശരിക്കും കണ്ടു..
അവൻ വീണ്ടും പുറകിൽ പോയി ടീച്ചറുടെ പുറത്ത് ലൈറ്റ് അടിച്ച് നോക്കി.. ടീച്ചർ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തൊക്കെ അവൻ നോക്കിയെങ്കിലും മോനുട്ടന് അതിനെ പിടി കിട്ടിയില്ല..
“ആകെ നനഞ്ഞു ഒട്ടി കിടപ്പാ ” അവൻ ഒരു യുദ്ധം തോറ്റ യോദ്ധാവിനെ പോലെ വാചാലനായി….
“മഴയത്തു വല്ലോം വന്നു വീണതാവും… വാ നമുക്ക് വേഗം വീട്ടിൽ പോയി നോക്കാം.. അവൻ തിരക്ക് കൂട്ടി… ”
അനിത ടീച്ചർ ആ വേദനയും സഹിച്ചു അവന്റെ കൂടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി..
പക്ഷേ രണ്ട് അടി വെച്ചപ്പോൾ തന്നെ ചുരിദാറിനുള്ളിൽ നിന്നു വീണ്ടും വേദനയും ആ ജീവിയും തലപൊക്കി.. ടീച്ചറുടെ കണ്ണിൽ വേദന പ്രകടമായിരുന്നു…
അനിത ടീച്ചർ മോനുട്ടന്റെ തോളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു.. അവൻ നിന്നു…
ടീച്ചറെ നോക്കി….
“വല്ലാതെ ഉപദ്രവിക്കുന്നെടാ… നീ ഒന്നൂടെ നോക്ക്… ”
“എന്റെ ടീച്ചറെ.. ആകെ ഒട്ടി കിടപ്പാ… ഇനി ചുരിദാർ അഴിച്ച് വേണം നോക്കാൻ… അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞെ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പോവ്വാം ന്ന് …. ”
” നീ ഒന്ന് കൈ ഇട്ട് നോക്കിക്കെ “… അനിത ടീച്ചർ തന്റെ പുറകിലെ ചുരിദാർ ഒന്ന് പൊക്കാൻ തുനിഞ്ഞു…
