“ആണോ? ഇനി നിന്നെ കൈയിൽ കിട്ടുമ്പോ പലിശയും ചേര്‍ത്തു ഞാൻ തരും. അപ്പോ നടക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല… എന്നെ എടുത്തു കൊണ്ട്‌ പോ.., എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു വാ… അന്നേരം ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം.”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. ഓടിവന്ന് എന്റെ കവിളിൽ അമർത്തി ഉമ്മ തന്നിട്ട് അവൾ പുറത്തേക്കോടി.
അതിനിടെ അവള്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, “ഞാൻ പറയുമ്പോ എന്നെ എടുത്തോണ്ട് നടന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കരയും.” അപ്പോഴേക്കും അവള്‍ റൂമിന്റെ പുറത്തേക്ക്‌ പോയി മറഞ്ഞിരുന്നു.
അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ചിരിച്ചു പോയി. **************’*********
നെഷിധ പോയ അടുത്ത ദിവസം തന്നെ അവളെന്നെ വിളിച്ചു. പക്ഷേ സംസാരിച്ചത് അമ്മയാണ്.
‘നിന്റെ ഒരു ഇഷ്ടത്തിനും ഞാൻ എതിര്‌ നില്‍ക്കില്ല മോനെ. ഞാൻ അഞ്ചനയുടെ വീട്ടില്‍ വിളിച്ചിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ മറുപടി ഒന്നും അവർ തരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകുവാ. പറ്റുമെങ്കില്‍ അവിടെ ചെന്ന് എല്ലാം ശെരിയാക്കിയ ശേഷം വിളിക്കാം.’
അതുകഴിഞ്ഞ്‌ അമ്മ അഞ്ചനയോട് കുറെ നേരം സംസാരിച്ചു. എന്നിട്ട് വച്ചു. അഞ്ചനയുടെ മുഖത്ത് നല്ല സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. മറിയ ഉണ്ടെന്ന് പോലും നോക്കാതെ അവള്‍ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ച് ചുണ്ടിലും മുഖത്തും എല്ലാം ഉമ്മ തന്നിട്ട് റൂമിലേക്ക് ഓടി പോയി. എന്നോടുള്ള അവളുടെ സ്നേഹപ്രകടനം കണ്ടിട്ട് മറിയ ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു.
രാത്രി ഏഴ് മണിക്ക് അഞ്ചനയുടെ വീട്ടില്‍ വച്ച് അമ്മ വിളിച്ചു. അപ്പോ എന്റെ കൂടെ ഹാളില്‍ മറിയ, രാജേഷ്, പിന്നെ അഞ്ചനയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കോൾ ഞാൻ എടുത്തിട്ട് ഫോണിനെ സ്പീക്കരിൽ ഇട്ടു.
‘ഇപ്പോളും അവർ മറുപടി പറയാതെ മടിച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ് മോനെ.. ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്.’ അമ്മ വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ഉടനെ അഞ്ചന ദേഷ്യത്തില്‍ എന്റെ ഫോൺ വാങ്ങിച്ചു പിടിച്ചു.
‘ആന്റി, ഫോൺ എന്റെ അമ്മയുടെ കൈയിൽ കൊടുക്കാമോ.’ അഞ്ചന ആവശ്യപ്പെട്ടതും എന്റെ അമ്മ അവളുടെ അമ്മക്ക് കൊടുത്തു.
‘എടി അഞ്ചനെ, എന്താണ് നിന്റെ ഉദ്ദേശം?’ അഞ്ചനയുടെ അമ്മ ദേഷ്യത്തില്‍ ചോദിച്ചു.
