ബ്ലൗസും ബ്രായും തുറന്നു കൊണ്ട് ഇടതു മുലയിലെ പാലായിരുന്നു കുഞ്ഞിനു കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നത്.. ആ വെളുത്ത മുലയുടെ നല്ലൊരു ഭാഗം എനിക്കാ 5 സെക്കന്റ് കൊണ്ടു തന്നെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ഞാനവളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ അവളെന്നെ അമ്പരപ്പോടെയും അൽപ്പം പേടിയോടെയും നോക്കുന്നതു കണ്ടു..
എനിക്കപ്പോൾ വല്ലാത്ത നാണക്കേടു തോന്നി..
“സോറി ദീപിക! ഞാൻ ഓർത്തില്ലായിരുന്നു..”
ഞാൻ വേഗത്തിൽ അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നും മാറിയിട്ട് കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ചെന്നു.. അവളപ്പോഴേക്കും കൈകൊണ്ട് മുലയുടെ സൈഡ് മറച്ചിരുന്നു.. കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് കട്ടിലിൽ എന്നെ അഭിമുഖീകരിച്ച് ഇരുന്നതിനാൽ അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
“ക്ഷമിക്കണം ക്രിഷ്.. മോനു വിശന്നിരിക്കുവായിരുന്നു.”
അവൾ പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. ഞാനവളെ നോക്കാതെ മറുപടി കൊടുത്തു..
“എന്ത് ക്ഷമിക്കണമെന്ന്?.. ഞാൻ കണ്ടു പോയില്ലേ, ഇനിയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല..”
“അത്.. ക്രിഷ് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങുമെന്നു ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.. എന്തായാലും ദയവായി ഇക്കാര്യം മറക്കുക.”
“എനിക്കറിയാം താനറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചെയ്തതല്ലെന്ന്.. പക്ഷെ എനിക്കത് മറക്കാൻ കഴിയുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല..”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“ഓ സോറി.. അതിനെക്കുറിച്ചിനി നമ്മൾ സംസാരിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.”
“ഉം ശെരി”
അവളുടെ നാണത്തോടെയുള്ള ചിരി ഞാൻ കേട്ടു..
“താനെന്തിനാ ചിരിക്കുന്നത്?..”
“ഒന്നുമില്ല..”
ഞാൻ കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ നിന്ന് മുടി കോതുകയായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽക്കൂടി നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ കുഞ്ഞിനെ മുലയൂട്ടുന്നതു പൂർത്തിയാക്കിയിട്ട് എഴുന്നേൽക്കുന്നതു കണ്ടു. അവൾക്കപ്പോൾ നല്ല ഉറക്കക്ഷീണമുണ്ടെന്ന് തോന്നി.. ദീപിക കുഞ്ഞിനെ മെല്ലെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. സാരിയുടെ മുന്താണി അവളുടെ മാറിൽ നിന്നു മാറിക്കിടക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു..
പാല് കൊടുത്തിട്ട് അവൾ ബ്ലൗസ് തിരികെ കൊളുത്തിയിട്ടുവെങ്കിലും ബ്ലൗസിനു മുകളിൽ കൂടി നല്ല വൃത്താകൃതിയിലുള്ള അവളുടെ സ്തനങ്ങൾ എനിക്കൽപ്പം തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു.. അവയ്ക്കിടയിലെ വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള ആ പിളർപ്പും, കുഞ്ഞിനെ കിടത്തിയിട്ട് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അവളുടെ വയറും അതിലെ ചെറിയ ഞൊറികളുമെല്ലാം ഞാനങ്ങനെ ഒരു നിമിഷം നോക്കി നിന്നു പോയി… അപ്പോഴേക്കും അവൾ വീണ്ടും സാരി പല്ലുവിനാൽ അതെല്ലാം മൂടിയിരുന്നു.. എന്നിട്ടവൾ തിരിഞ്ഞിട്ട് എന്നെയൊന്നു നോക്കി.. ഞാനെല്ലാം കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കിക്കൊണ്ടവിടെ ഒരു പ്രതിമ കണക്കെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.. വായും തുറന്നു കൊണ്ട്…
