ഐഷ പോക്കര്‍ മാഡത്തിന്റെ സെക്രട്ടറിയാണെങ്കിലും സമൂഹത്തിലെ അനീതിക്കെതിരെ പോരാടുന്ന വുമണ്‍ ആക്റ്റിവിസ്റ്റുമാണ്‌. ഹൈദ്രാബാദ് ജെ.എന്‍.യൂ പ്രൊഡക്റ്റായതുകൊണ്ടാകാം സാധാരണ പെണ്‍കുട്ടികളില്‍ കാണുന്ന ചാപല്ല്യങ്ങള്‍ അവളില്‍ വളരെ കുറവാണ്. പക്ഷേ ഇന്നവള്‍ എന്തിനാണാവോ പെര്‍ഫ്യൂമടിച്ചത്.
മൂക്കിലേക്ക് ഊര്‍ന്നു പോയ കറുത്ത കണ്ണാട ശരിയാക്കി അവള്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വന്നു.
“…പോകാം വൈഗ…..”.
“..പ്ലീസ്സ് …ഐഷ…എന്താ എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരു സസ്പെന്‍സ്സ്….!!!!!.”.
“…സസ്പെന്‍സ്സല്ലേ….അതു ക്ലൈമാക്സ്സില്‍ വൈഗക്ക് മനസ്സിലായിക്കോളും…..”. അവള്‍ മുത്തുപൊഴിയുന്ന സ്വരത്തില്‍ ചിരിച്ചു.
ഇതിനകം ഞങ്ങള്‍ ലിഫ്റ്റിറങ്ങി പാര്‍ക്കിങ്ങ് യാര്‍ഡില്‍ എത്തി.
“…ഐഷ എന്റെ കയ്യില്‍ ടൂ വീലറാണ്‌…..നിനക്ക് വേണമെങ്കില്‍ നിന്റെ കാറില്‍ വരാം……”.
“…കാറോ…നെവര്‍….നമ്മുക്ക് ടൂ വീലറില്‍ പോകാം…..നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പോകാന്‍ ഒരു സുഖല്ലേ….ന്റെ വൈഗ കുട്ടീ….”. ഐഷ തലയിലെ മഫ്ത കുറച്ചു കൂടെ വലിച്ചു കെട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാന്‍ അതിനുത്തരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടിക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു. പെട്ടെന്നാണ്‌ ഐഷ കാദറിക്കയുടെ സമ്മാനമായ എന്‍ഫീള്‍ഡ് കണ്ടത്.
“..ഓ….എന്‍ഫീള്‍ഡ്…..ടൂ വീലര്‍ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍..ഞാന്‍ ആക്ടിവയോ..സ്കൂട്ടിയോ ആണെന്ന തോന്നിയേ…പക്ഷേ ഞാന്‍ ഇത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല……”.
“….ആ വണ്ടികളൊക്കെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഓടിക്കുന്നതല്ലേ……നമ്മള്‍ അതാണോ…”. ഞാന്‍ അവളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കികൊണ്ട് വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു.
“..അതേ…അതേ…വീ ആര്‍ നോട്ട് വിമണ്‍….വീ ആര്‍ സൂപ്പര്‍ വുമണ്‍സ്സ്……ഹഹഹഹ..”. ഐഷ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വണ്ടിയില്‍ കയറി.
എന്‍ഫീള്‍ഡ് ആ വലിയ കെട്ടിടം കഴിഞ്ഞ് റോഡിലൂടെ പാഞ്ഞു. വണ്ടിയോടിക്കുബോഴും എന്റെ ചിന്ത ആ സസ്പെന്‍സ്സിലായിരുന്നു. എന്തായിരിക്കും ആ സസ്പെന്‍സ്സ്. ഇതിനിടയില്‍ ഐഷയുടെ വിരലുകള്‍ എന്റെ തുടയിലുരസ്സാന്‍ തുടങ്ങി. അത് നിരങ്ങി എന്റെ തുടയുടെ നടുക്കെത്തിയപ്പോല്‍ ഞാന്‍ കയ്യെടുത്ത് അവളെ തടഞ്ഞു.
“…വൈ വൈഗ….”.
“…വല്ലാത്ത ക്ഷീണമാടോ….”.
The Author
