എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാനപെട്ട ഭാഗം ഞാനവിടെ തുടങ്ങി എന്നൊരു തോന്നൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ ശക്തമായി.
സത്യമാണ്.. എന്റെ വാരി എല്ലു കൊണ്ട് ദൈവം സൃഷ്ടിച്ചത് ഇവളെ തന്നെ ആവണം.. എന്റെ പാതി ജീവൻ.. എന്റെ ബെറ്റർ ഹാഫ്..
എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മുഖത്തോടെ ചേർത്ത് കോരിയെടുത്തു.. കണ്ണുകൾ കൂമ്പി അടഞ്ഞിരുന്നു.. മേൽചുണ്ടിനു മുകളിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങി, ചുണ്ടിനു മുകളിലെ കറുത്ത നിറമുള്ള മറുക് എന്നെ മാടി വിളിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി.. കുസൃതി കാണിക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ അമർന്നു.. എന്റെ ആദ്യത്തെ ചുംബനം.. ആഷ്‌ലിൻ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. വശ്യമായ ഒരു പ്രണയഭാവം നിറഞ്ഞ നോട്ടം.. ആ കണ്ണുകൾ ചെറുക്കാൻ എനിക്ക് സാധിക്കില്ല എന്നെനിക്ക് തോന്നി.. പക്ഷെ സമയവും സാഹചര്യവും ഓർത്ത് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു നിന്നു.. ഡ്യൂട്ടി ടൈമിൽ ഓഫീസിൽ വെച്ച് ഈ പ്രണയ സല്ലാപം വേണ്ട എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ട് പേർക്കും തോന്നിയത് കൊണ്ട് തിരികെ ക്യാബിനിലേക്ക്..
ആഷ്‌ലിൻ ആദ്യം പുറത്തേക്ക് നടന്നു പുറകെ ഞാനും.. എന്റെ ക്യാബിനിൽ നിന്ന് ബ്ലൈൻഡ്‌സിന്റെ ഗ്യാപിലൂടെ അവൾ നടന്നു പോകുന്നത് നോക്കി ഞാൻ നിന്നു.. അവൾ ക്യാബിനിൽ എത്തി സ്വന്തം സീറ്റിൽ ഇരുന്ന് എന്റെ നേരെ നോക്കി.. മുഖത്തെ ആ പുഞ്ചിരി അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല, ഞാനവിടെ നില്കുന്നത് അവൾക്ക് കാണാൻ സാധിക്കില്ല.. പക്ഷെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് അവളിരുന്നു..
അന്ന് ഓഫീസിൽ നിന്നിറങ്ങാൻ അല്പം താമസിച്ചു. ഞാൻ പഞ്ച് ഔട്ട്‌ ചെയ്യാൻ വേണ്ടി പോകുന്ന വഴി ആഷ്‌ലിനെ നോക്കി, ഇല്ല അവൾ നേരത്തെ ഇറങ്ങി.. എന്നോട് പറഞ്ഞെ പോലുമില്ലലോ..
ഫോൺ വിളിച്ചു നോക്കാമെന്നു വെച്ചു എടുത്തപ്പോഴാണ് മിസ്സ്കാൾ കാണുന്നത്. ഉച്ചക്ക് ശേഷം മീറ്റിംഗിന് കേറിയപ്പോ സൈലന്റ് ആക്കിയതാണ്, പിന്നെ അത് മാറ്റാനായി മറന്നു പോയി. രണ്ട് മിസ്കാൾ ഉണ്ട്, ഇറങ്ങാൻ നേരം വിളിച്ചതെന്ന് തോന്നുന്നു. വാട്സ്ആപ്പ് എടുത്തപ്പോൾ കണ്ടാൽ തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ ഒരു മെസ്സേജ് കൂടെ ഉണ്ട്.
ഞാൻ തിരിച്ചു വിളിച്ചു.
“എവിടാ?” ഞാൻ മുഖവുര ഒന്നും ഇല്ലാതെ ചോദിച്ചു.
“ഇത്ര സമയം എവിടാരുന്നു? ഇപ്പോഴാണോ വിളിക്കണേ? എന്താ ലേറ്റ് ആയെ?” ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ തുടരെ തുടരെ ചോദ്യങ്ങൾ.
“നിർത്തി നിർത്തി ചോദിക്ക്” ഞാൻ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ഒരു ശ്രെമം നടത്തി.
“ഞാൻ ലൊക്കേഷൻ അയക്കാം അങ്ങോട്ട് വാ”
