“സാരമില്ല.. ഇനി ഇപ്പൊ കാണുന്നവർ അങ്ങ് കാണട്ടെ..” ഇത് കേട്ട് അവൾ നാണിച്ചു ചൂളിപ്പോയി..
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ മെല്ലെ കോച്ചിന് പുറത്തിറങ്ങി.. അവൾ വാതിൽ പടിയിൽ തന്നെ പരിഭവത്താൽ മുഖം വീർപ്പിച്ചു നിന്നു..
“എടീ നീ ഈ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോ സ്വർണം മുഴുവൻ വാരി ഇട്ടതെന്തിനാ.. സ്വർണമാണെന്ന് കരുതി നിന്നെയും ആരെങ്കലിലും കട്ടോണ്ടു പോയാൽ ഞാനും നന്ദുട്ടനും എന്ത് ചെയ്യും”
ഇത് കെട്ടവളുടെ മുഖത്തു പുഞ്ചിരി പൊട്ടി പരിഭവം അഭിനയിച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു “ഹയ്യട.. കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോട്ടേ..”
അവളും പതിയെ സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി.. ചുറ്റും നിരീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.. തൊട്ടപ്പുറത്തെ കോച്ചിൽ 2 ആയി ഉള്ള വേർതിരിവ് കണ്ടവൾ ഗോപുവിനോട് ചോദിച്ചു “ഇതെന്ത് കോച്ച് ആണേട്ടാ”
“അത് ഡിസേബിൾ കോച്ച് ആണ്.. ഹാൻഡിക്കപ്പ്ടും വൃദ്ധരുമൊക്കെ കേറുന്നത്.. അവരത് മെയിലും പാർസലും ഒക്കെ കൊണ്ട് പോകാൻ വേർതിരിച്ചിരിക്കുവാ.. അവൾ കൗതുകത്താൽ അതിൽ കേറി നോക്കി.. ആകെ 2 വരി സീറ്റ്‌.. അതിനപ്പുറം കമ്പിവല കൊണ്ട് വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു അവിടെ നിറയെ കാർട്ടൂൺ പെട്ടികളും ചാക്ക് കേട്ടുകളും.. മൂത്രപ്പുരയുടെ ഗന്ധം.. “ഹും” മൂക്കു പൊതി അവൾ പുറത്തിറങ്ങും.. “എന്ത് സ്മെല്ലാ.. ഇതിലൊക്കെ ആള് കേറുമോ ” അവൾക്കു സംശയം..
ഗോപു ചിരിച്ചു..
“യ്യോ നന്ദൂട്ടാൻ എണിറ്റൂന്നാ തോന്നണേ”
അവൾ പടികൾ ചാടിക്കേറി അകത്തേക്ക് പോയി.. ഗോപു പിറകെ മെല്ലെ കേറി.. സീറ്റിൽ പോയിരുന്ന് അശ്വതി നന്ദുവിനെ കോരി എടുത്തു.. “ഓഹ് മ്മേടെ മോൻ ന്തിനാ കരയണേ.. ഓ ഓ ഓ.. അമ്മ ദേ വന്നല്ലോ കണ്ണന് അമ്മിഞ്ഞ തരാൻ..”
അശ്വതി സീറ്റിന്മേൽ കാലുകൾ കൂട്ടി ചമ്രംപടിഞ്ഞിരുന്നു… നന്ദുവിനെ മടിയിൽ കിടത്തി ഇടതു കൈകൊണ്ട്, ആ ഇരിപ്പിൽനിന്നുമെല്ലെ ഒന്ന് പൊങ്ങി കുർത്തി സീറ്റിനും ചന്തിക്കും ഇടയിൽ നിന്നു വലിച്ചു പുറത്തിട്ടു.. വലിഞ്ഞു നിന്ന കുർത്തി ഒന്നയഞ്ഞു
രണ്ടു തോളുകളും അല്പം കോണിച്ചു വെച്ച് മാറത്തുനിന്നവൾ കുർത്തി മുന്നിലേക്ക്‌ വലിച്ചു.. കുഞ്ഞിനെ മെല്ലെ ഇടത്തെ കൈത്തണ്ടയിൽ കോരിയെടുക്കുന്നതിനൊപ്പം അവൾ വലതു കൈ തന്റെ കുർത്തിക്കുള്ളിലിട്ട് കൈത്തലം മെല്ലെ ബ്രേസിയറിനടിയിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നിറക്കി തന്റെ ഇടത്തെ മുല വലിച്ചു പുറത്തിട്ടു..
അപ്പോളേക്കും ഗോപു അവിടെ എത്തി അവൻ വഴിയിൽ തന്നെ നിന്നു അവൾ നന്ദുവിന് മുലയൂട്ടുന്നത് നോക്കി നിന്നു..
മുലത്തടം നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. അവൾ ഇടക്കെപ്പോളോ അറിയാതെ മുല
