അടുത്ത ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് ചായ പകർത്തുമ്പോൾ കുള്ളൻ തുടർന്നു “യെൻ സർ ഇന്ത മാഡം ഇന്ത മാതിരി നിക്കുതു.. അമ്മമ്മാ പെയ് പാത്ത മാതിരി” ചായഗ്ലാസ് അശ്വതിക്ക്‌ നേരെ നീട്ടി പല്ലിളിച്ചു കൊണ്ട് കുള്ളൻ ചോദിച്ചു “മാഡം ഭയപ്പെടാത്.. നാ പേയും പിസാസും അല്ല.. ഉക്കാറുന്തു നിമ്മതിയാ ടീ സാപ്പിടുങ്ക ”
“ഹാ നീ ഒന്നിരുന്നു ചായ കുടിക്കു പെണ്ണേ.. അവനു കാര്യം മനസിലായി.. നീ പേടിക്കണ്ട.. ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ..” സെബാസ്റ്റ്യൻ അവൾക്കു ധൈര്യം പകർന്നു..
അവൾ അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നും ചായ കപ്പ്‌ വാങ്ങി.. കുള്ളൻ അവളുടെ വിരലിൽ മനപൂർവം ഒന്ന് തടവി.. അശ്വതിക്ക്‌ എന്തോ പോലെ തോന്നി.. തന്റെ ആത്‍മഭിമാനം തകരുമ്പോലെ അവൾക്കു തോന്നി.. പക്ഷെ പുറമെ പ്രകടിപ്പിക്കാതെ അവൾ സീറ്റിൽ അവനറികിലായി ഇരുന്നു..
“മാഡം ഭയപ്പെട വേണാ.. ഇന്ത കോച്ച് ഫുൾ കാലി.. നാ മുഴുസാ പാതേൻ..” അവൻ അർദ്ധം വെച്ച് പറഞ്ഞു..
“എന്നാടാ മുഴുസാ പാത്തത്..”സെബാസ്റ്റ്യൻ കളിയായി ചോദിച്ചു..
“അയ്യോ, ഇന്ത കോച്ച് സർ… നിങ്ക സുമ്മാ…” അവൻ ദ്വായർഥത്തിൽ പല്ലിളിച്ചു.. ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് കുള്ളൻ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു..
സീറ്റിനു മുകളിൽ കിടക്കുന്ന അശ്വതിയുടെ കുർത്തിയും, ബ്രേസിയറും, പിന്നെ താൻ ഇരിക്കുന്നതിനു പിറകിലായി അവൻ തന്നെ ശുക്ലം ചീറ്റി ചുരുട്ടി മടക്കി വെച്ച അവളുടെ പാന്റീസും നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ വീണ്ടും അശ്വതിയെനോക്കി എല്ലാം മനസിലായി എന്ന ഭാവത്തിൽ വീണ്ടും ചെറുതായൊന്നു തലകുലുക്കി ചിരിച്ചു..
ആ നോട്ടത്തിലും ചിരിയിലും അശ്വതി ആകെ ചൂളിപ്പോയി.. അവൾ മുഖം തിരിച്ചു തെല്ലും കൂസാതെ ചൂട് ചായ ആസ്വദിച്ചു ഊതി കുടിക്കുന്ന സെബാസ്റ്റ്യനെ നോക്കി.. അയാളുടെ മുഖത്തു ഒരു ജാള്യതയുമില്ല..
“മാഡം ഉൻ പേരെന്ന” കുള്ളൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരക്കി..
ചായ കപ്പിൽ തന്നെ നോക്കി ഊതികൊണ്ട് കുള്ളൻ “ഹാ പറേടീ ”
