ജീവിതം ഇനി കടന്ന് പോവുന്നത്
അശ്വതി -മ്മ്
സിദ്ധു -അത് കൊണ്ട് എനിക്ക് നിങ്ങൾ അമ്മ അല്ല ഇപ്പോൾ എന്റെ ജീവിതസഖിയാണ്. ഇനി എനിക്ക് നിങ്ങളെ അമ്മ എന്ന് വിളിക്കാൻ സാധിക്കില്ല
അശ്വതി -അതെ എനിക്കും നിന്നെ ഇനി മകൻ ആയി സങ്കല്പിക്കാൻ കഴിയില്ല
സിദ്ധു -കുറച്ചു നാൾ കഴിഞ്ഞാൽ ഈ ബന്ധം ഊട്ടി ഉറപ്പിക്കേണ്ടി വരും
അശ്വതി -കല്യാണം അല്ലേ എനിക്ക് അതിന് സമ്മതം ആണ്
സിദ്ധു -പിന്നെ നമ്മുടെ കുഞ്ഞിനെ ജന്മം നൽകേണ്ടി വരും
അശ്വതി -എല്ലാം എനിക്ക് അറിയാം. അതിനോക്കെ ഞാൻ തയ്യാർ ആയി കഴിഞ്ഞു
സിദ്ധു -മ്മ്. ഈ ജീവിതത്തെ ഓർത്ത് ഒരിക്കലും നമ്മൾ ദുഃഖിക്കേണ്ടി വരില്ല അത് ഞാൻ ഉറപ്പ് നൽകുന്നു
അശ്വതി -ഞാനും
സിദ്ധു അമ്മയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു അശ്വതി സിദ്ധുവിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. സിദ്ധു അമ്മയുടെ അടുത്ത് കുറച്ചു കൂടി നീങ്ങി ഇരുന്നു എന്നിട്ട് അശ്വതിയുടെ കവിളിൽ രണ്ട് കൈയും വെച്ചു. അശ്വതി മകന്റെ കൈ കവിളിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ തല ചെറുതായി ഒന്ന് ചരിച്ചു. സിദ്ധു അവന്റെ മുഖം അമ്മയുടെ മുഖത്തിനു നേരെ പിടിച്ചു അവരുടെ മുഖം തമ്മിൽ ഒരു കടുക് മണിയുടെ അകലം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അവരുടെ രണ്ട് പേരുടെയും ഹൃദയ ഇടിപ്പ് കൂടാൻ തുടങ്ങി. സിദ്ധു അവന്റെ ചുണ്ട് അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ കോർത്തു ഒരു നിമിഷം അവർ ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ചലനവും മറന്നു ആ ചുംബനത്തിൽ ലയിച്ചു. അൽപ്പം നേരം കഴിഞ്ഞ് അവർ ചുണ്ടുകൾ ചലിപ്പിച്ച് ചുംബനത്തിന്റെ സുഖം കൂട്ടി. മേൽ ചുണ്ടും കീഴ് ചുണ്ടും അവർ പരസ്പരം ഊമ്പി. രണ്ട് പേരുടെയും ഉമ്മിനീര് നന്നായി ആ ചുണ്ടുകൾ നിറഞ്ഞു. അങ്ങനെ കുറച്ചു
