“ചുമ്മാ പിള്ളേരെ വരാതെ കേണലേ….
അവര് പറന്ന് നടക്കട്ടെ, പറവകളെ പോലെ,,,
കൂട് കൂട്ടേണ്ടപ്പോൾ,
കൂട് കൂട്ടട്ടെ….
അല്ലാ കൂട് വേണ്ടെങ്കിൽ അങ്ങിനെ….
പക്ഷെ കൂട്ടിലടക്കണ്ടാ…
Right of Equality!
ആർട്ടിക്കിൾ 14 ഓഫ് ഇന്ത്യൻ പീനൽ കോഡ്… പട്ടാളക്കാരന് ഞാൻ നിയമം പഠിപ്പിക്കണ്ടല്ലോ!”
തന്റെ UPSC ട്രെയിനിങ് അറിവ് വെച്ച് പപ്പാ വെച്ച് കാച്ചി.
കേണൽ അങ്കിൾ അതിൽ വീണെന്ന് ഞനും കരുതി.
പക്ഷെ എന്നെ ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് സ്മിതയുടെയും എന്റെയും
അടുത്ത് ചേർന്ന് മുട്ടി-മുട്ടിയില്ല എന്നകണക്കിൽ വന്ന്
കേണൽ അങ്കിൾ പറഞ്ഞു
“എനിക്ക് ആർട്ടിക്കിൾ 14ഉം അറിയാം 19ഉം അറിയാം.
ആർട്ടിക്കിൾ 19-1-A ഫ്രീഡം ഓഫ് സ്പീച്ച്!
അതല്ലേ മോളെ നമ്മുടെ പിടിവള്ളി തന്നെ…..
ഒബ്ജെക്ഷൻ ഉണ്ടോ ഫിലിപ്പേ ”
പപ്പാ തലകുലുക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈ കൂപ്പി
“കേണലിനെ ഭരണഘടന പറഞ്ഞത് തോല്പിക്കാൻ പറ്റില്ല….
എന്നോട് ക്ഷമിച്ചാലും സാർ…..
വാ നമുക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം”.
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് പപ്പാ മുന്നേ നടന്നു.
ഞാനും സ്മിതയും കിളിപാറി നിന്നു.
അക്കൗണ്ടൻസിയും കമ്പനിലോയും പഠിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കുണ്ടോ
ഇത് വല്ലതും മനസിലാക്കുന്നു.
പപ്പയുടെ പുറകെ നടന്ന ഞങ്ങളോട് ചേർന്ന്, എന്റെ ഇടതുകാതിൽ
യുദ്ധരഹസ്യം പോലെ കേണൽ അങ്കിൾ പറഞ്ഞു “റൈറ്റ് ഓഫ് സ്പീച്ച് പോലെ
റൈറ്റ് ഓഫ് വാച്ചും ഫ്രീഡം ഓഫ് മൂവ്മെന്റും
ഒക്കെ ഉണ്ട് കേട്ടോ മോളെ”… എന്നിട്ട്
എന്റെ ഇടത്തെ എളിയിൽ ഒന്ന് ചെറുതായി പിച്ചി.
ഹൌ!!!!!!
ഞാൻ വീണ്ടും തുള്ളിപ്പോയി!!!!
കാറിൽ വെച്ച് ഡാഡി വലത്തേ എളിയിൽ….
ഇപ്പോൾ അങ്കിൾ ഇടത്തെ എളിയിൽ…..
അങ്കിളിന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിലും
എന്റെ ശരീരവും മാനസികാവസ്ഥയും
ഡാഡിയുടെ കുത്തിനോട് സമാസമപ്പെട്ടു.
എന്റെ ശ്വാസം വേഗതയിൽ ആയി.
എന്റെ മാറിടങ്ങൾ ഉയര്ന്നു താന്നു.
എന്റെ കാലുകളുടെ വേഗത നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു.
അരക്കെട്ടിന്റെ രണ്ട്‌ രണ്ട്‌ വശങ്ങളിലും ആരോ ഞെരിക്കുന്നപോലെ!!!!!
ഒരു വലിയ പർവതത്തിൽനിന്നും താഴേക്ക്‌ നോക്കുമ്പോൾ തോന്നുന്നത്പോലെ എന്റെ അടിവയറ്റിൽ നിന്നും എന്തോ കയറി വരുന്നപോലെ!!!!
