“ലീവ് ഹെർ ബിച്”
ആക്രോശം കേട്ടതും മെർലിൻ മെല്ലെ പ്രീതയുടെ കക്ഷത്തിൽ നിന്നും മുഖം ഉയർത്തി. ഒരു ലാസ്യപുഞ്ചിരി അരുണിന് സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ മെല്ലെ എഴുനേറ്റു. പ്രീതയെ വിട്ട്, മെല്ലെ അരുണിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി അവൾ നടന്നു. അരുണിന്റെ മുന്നിൽ കുനിഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഇല്ല അരുൺ, ഒറ്റയടിക്ക് തീർക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ഉദ്ദേശമില്ല. വി ഹാവ് ടൈം ഫോർ മോർ ഫൺ”
അരുണിന്റെ ഇരുകാലുകൾക് ഇടയിലും നില്കുന്ന കൊച്ചരുണിനെ അവൾ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി. അത് കണ്ടിട്ടാകാം അരുൺ, തുടകൾ രണ്ടും കൂട്ടിച്ചേർത്ത് സ്വന്തം സർപ്പകുഞ്ഞിനെ അതിനിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചത്. അരുണിന്റെ വെപ്രാളം കണ്ട ജോസെഫിന്റെ മുഖത്ത് ചിരി പടർന്നു.
പ്രീത അപ്പോളേക്കും സാധാരണ ഗതിയിലേക്ക് മടങ്ങി വന്നിരുന്നു. തനിക്ക് ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചതോർത്ത് അവൾക്കു സ്വയം പുച്ഛം തോന്നി. എങ്കിലും മനോനില തിരിച്ചെടുത്ത അവൾ കണ്ടത് അരുണിന്റെ മുന്നിൽ നില്കുന്ന മെർലിനെയാണ്. അവൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചു പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷെ എന്തുതന്നെപറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ് അവളെ തടഞ്ഞു.
അരുൺ സർപ്പകുട്ടനെ സ്വന്തം തുടക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചതുകണ്ട മെർലിൻ പറഞ്ഞു.
“യൂ ർ മിസ്സ്‌ട്ടേക്കൻ, ഈ ഗെയിം എപ്പോളും ഒരുപോലെ ആണെന്ന് വിചാരിക്കരുത്. അവിചാരിതമായ ട്വിസ്റ്റുകൾ പ്രതീക്ഷിക്കുക”
അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ സ്വന്തം ടോപ്‌ അഴിച്ചുമാറ്റി. അരുണിന്റെ മുന്നിൽ ഒരു വെണ്ണക്കൽ ശിൽപം പോലെ അവൾ നിന്നു. അരുൺ ഒന്ന് നോക്കിപ്പോയി. വെള്ളമാർബിൾ ശീൽപംപോലെ ആ ശരീരം കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞു. അരുൺ നോക്കിയമാത്രയിൽ അവൾ തലക്കുപിറകിൽ കൈകൾ കെട്ടി, ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ ചുവന്ന നാവ് പുറത്തേക്കുനീട്ടി, അരക്കെട്ടൽപ്പം ഇടത്തേക്ക് വളച്ചവൾ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു. പിങ്ക് ലേസി ബ്രാ ആ മുലകളെ ആവരണം ചെയ്‌തിരിന്നെങ്കിലും, പാതി നിപ്പിളിനു മുകളിലേക്ക് സുതാര്യമായിരുന്നു അവ.
