അതും പറഞ്ഞു അദ്ദേഹത്തിന് ചെറിയൊരു ചിരിയും പാസ്സാക്കി ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു…
ഏത് സമയത്താണോ ദൈവമേ എനിക്കവിടുന്ന് ഏട്ടായിയോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു ഇറങ്ങി പോരാൻ തോന്നിയത്…
റോഡിന്റെ സൈഡിലൂടെ നടക്കുന്നതിനിടെ മൊബൈലിൽ കുത്തി കുറിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തു…
പെട്ടന്നാണ് എന്നെയാരോ ഫോളോ ചെയ്യുന്നപോലെ എന്റെ മനസ്സ് പറയാൻ തുടങ്ങിയത്… ആദ്യമൊക്കെ വെറും തോന്നലായിരിക്കും എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്… പക്ഷെ പിന്നിലുള്ള കാലൊച്ഛയുടെ ശബ്ദം എനിക്ക് അടുത്തെത്തുന്നപോലെ തോന്നിയതോടെ ഞാൻ പതിയെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു…
പിന്നിലേക്ക് നോക്കുന്നവരെയും എന്റെ തോന്നലാകും എന്നുമാത്രമാണ് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത്.. പക്ഷെ ആ കാഴ്ച്ച എന്നെ ശെരിക്കും ഞെട്ടിക്കുകയായിരുന്നു..
ഒരാളാണെങ്കിലേ പേടിക്കും ഇതിപ്പോ 35-40 നിടക്ക് പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന മൂന്നുപേരല്ലേ പിന്നാലെ..!! സത്യം പറഞ്ഞാൽ പേടി കാരണം കൈ കാലുകൾ വിറക്കുന്നതുകൊണ്ട് എനിക്കപ്പോൾ നേരെ നടക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല….
അപ്പോഴാണ് അതിലൊരുത്തൻ എന്തോ പറയുന്നത് ഞാൻ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു കേട്ടത്…
എടാ അളിയാ… എന്ത് മുഴുപ്പാല്ലേ നോക്കിയേ.!! ഫ്രണ്ടും ബാക്കും ഒരേപോലെ…
പൊന്നു മച്ചാനെ ഇപ്പൊ കിട്ടാണെങ്കിൽ ഞാനാ തേൻ വരിക്ക ഒരു തുള്ളി കളയാതെ നക്കി കൊടുക്കും…
അങ്ങനെ അങ്ങനെ പലതരം സംസാരങ്ങൾ അവരുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉയർന്നതും പെട്ടന്നെന്തോ ആലോചിച്ചപോലെ
ഞാൻ നടത്തത്തിന്റെ സ്പീഡ് കൂട്ടി പരമാവധി അവരിൽ നിന്നും അകന്നു നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
എന്ത് പറയാൻ ഞാൻ സ്പീഡിൽ നടക്കുംതോറും അവരും സ്പീഡ് കൂട്ടി എന്റെ അടുത്തോട്ടു വന്നത് നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടായിരുന്നു…
ഹലോ.!! നിക്കടി മോളെ നീയെങ്ങോട്ടാ ഈ ഓടുന്നേ…. ചേട്ടന്മാർ നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ലന്നേ…
