“ഏട്ടാ…..ഏട്ടനെ ഞാൻ എത്രയോ വട്ടം ഒരു വിവാഹത്തിന് വേണ്ടി നിര്ബന്ധിച്ചപ്പോളൊക്കെ ഏട്ടൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി. അതിനു കാരണം എന്നോടുള്ള അഭിനിവേശം ആണെന്ന് തട്ടിൻ പുറത്തു എന്നെ കാണിക്കാതെ വരച്ചു വെച്ച എല്ലാ ചിത്രങ്ങളും പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട്…..”
“മോളെ …..ഏട്ടൻ ……” ഭദ്ര ദീപന്റെ ചുണ്ടു അവളുടെ വിരൽകൊണ്ട് അടച്ചു.
“എന്നിട്ടും എന്നോടുള്ള എല്ലാ മോഹവും വാത്സല്യം മാത്രമാക്കി ഏട്ടന്റെ പ്രണയത്തെ എന്തിനാണ് ഒളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്…..!?”
“എന്റെ പൊന്നുമോൾക്ക് അങ്ങനെ ഒന്ന് ഏട്ടനോട് ഉണ്ടെന്നു അറിയാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ പറയും…”
“എന്റെയുള്ളിൽ ആ മോഹം മൊട്ടിട്ടതു ഞാൻ ഋതുമതി ആയതിനു ശേഷമാണു …..പക്ഷെ അതൊരിക്കലും പ്രണയമായിട്ടൊന്നും എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല,
ഏട്ടനെ പിരിഞ്ഞു ഞാൻ പഠിക്കാൻ ചെന്നത് മുതലാണ്, ആ വികാരം എന്താണ് എന്നും …. ഈ വിരഹത്തിന്റെ തീവ്രത എന്തുമാത്രം ഉണ്ടെന്നും ഞാനറിഞ്ഞത്.”
“മോളെ….”
“ഏട്ടാ…എന്നെ എത്ര വേണേലും കൊഞ്ചിച്ചോളു ലാളിച്ചോളു …ഒപ്പം എന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു താലിയിലെങ്കിൽ കൂടി, നെറ്റിയിൽ സിന്ദൂരമെങ്കിലും വെച്ചോട്ടെ ഞാൻ…
ഏട്ടന്റെ കൂടെ രാത്രിയെന്നും ഉറങ്ങും മുൻപ്….”
“മോൾടെ ഇഷ്ടം പോലെ …..” മാറിൽ മുഖം ചേർത്തുകൊണ്ട് ദീപൻ സമ്മതിച്ചു.
“എന്റെ പൊന്നുമോൾക്ക് ഇത്രേം ധൈര്യമൊക്കെ എങ്ങനെ കിട്ടി…” ദീപൻ മുഖം മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി ചോദിച്ചു.
“എന്റെയുള്ളില്‍ ഇപ്പോഴും പേടിയുണ്ട് ഏട്ടാ…പക്ഷെ ഞാനിപ്പോ ഈ ധൈര്യം കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഏട്ടൻ എനിക്കും ഞാൻ ഏട്ടനും എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ട്ടപെട്ടുപോകും…”
അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും ഇരുവരുടെയും കണ്ണ് ഒരുപോലെ നനഞ്ഞു…..
“എന്നെ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു അയച്ചാൽ ഏട്ടന്റെ ജീവിതം അന്നുമുതൽ വേദന തിന്നാൻ വേണ്ടി മാത്രമാകുമെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ……ഇങ്ങോട്ടു വരും മുൻപേ ഞാൻ ആ തീരുമാനം എടുത്തു…….എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ഏട്ടന്റെ മാത്രം സ്വന്തമായി മാറണം എന്ന്”
“ഓരോ തവണയും ഞാൻ ഏട്ടന്റെ കൂടെ കുറച്ചു നാൾ നിൽക്കാൻ വരുമ്പോ വാത്സല്യം മാത്രമല്ല പ്രണയത്തെക്കാളും എത്രയോ മുകളിലുള്ള ഒരു വികാരം എനിക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്……
എന്റെ ഏട്ടന്റെ ലാളനം അതെന്റെ സ്വാർത്ഥത കൂടിയാണ്, എനിക്ക് ഈ ജന്മം അത് നഷ്ടപ്പെടാൻ വയ്യ…ഏട്ടാ….”
ദീപൻ ഭദ്രയുടെ നെറ്റിയിൽ മുത്തമിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
“പുണ്യമാണ് ഭദ്രേ നീ ….”
