നമ്പരില്‍ വിരലമര്‍ത്തിയ ശേഷം ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തു.
“ഹലോ” സിന്ധുവിന്റെ മാദകശബ്ദം എന്റെ കാതുകളെ തഴുകി.
“ഞാനാ..സതീഷ്‌”
“യ്യോ..എന്റീശ്വരാ..എനിക്കിത് വിശ്വസിക്കാമോ? എവിടുന്നു കിട്ടി എന്റെ മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍” ഉത്സാഹഭരിതയായി അവള്‍ ചോദിച്ചു.
“ഒക്കെ കിട്ടി. കിടന്നാരുന്നോ”
“ഉം. അല്ലാതെന്തെടുക്കാന്‍”
“അമ്മ കിടന്നോ”
“ഓ, എപ്പഴേ. ചേച്ചി ഇല്ലേ അവിടെ”
“ഇല്ല”
“എനിക്ക് തോന്നി”
“ഉം?”
“ഉണ്ടെങ്കില്‍ വിളിക്കില്ലല്ലോ” അവളുടെ കള്ളച്ചിരി എന്റെ കാതിലെത്തി.
“എന്താ വിളിച്ചാല്‍”
“എന്നിട്ട് ഇന്നേവരെ വിളിക്കാഞ്ഞതോ”
“ഓര്‍ക്കണ്ടേ? പിന്നെ സാവകാശവും വേണമല്ലോ. ഇന്ന് കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വന്നില്ല. എന്നാപ്പിന്നെ ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ച് കത്തി വയ്ക്കാമെന്ന് കരുതി. അപ്പോള്‍ നിന്റെ മുഖമാ ഓര്‍മ്മ വന്നത്..യ്യോ സോറി..സിന്ധുവിന്റെ…അറിയാതെ നീയെന്നു പറഞ്ഞു പോയതാ”
“അതിനെന്താ. സതിയേട്ടന് എന്നെ എടീ പോടീന്നു വിളിക്കാം. അതാണ് എനിക്കും ഇഷ്ടം. എന്നെക്കാള്‍ പത്തു പന്ത്രണ്ടു വയസ്സ് മൂപ്പുള്ള ആളല്ലേ” അവള്‍ ചിരിച്ചു.
“എത്ര മണിക്കാ എന്നും ഉറക്കം?”
“അങ്ങനൊന്നും ഇല്ല. പകല്‍ ഉറങ്ങിയാല്‍ രാത്രി വൈകും. ഇല്ലേല്‍ പത്തുമണി”
“ഇന്ന് പകല്‍ ഉറങ്ങിയാരുന്നോ”
അവള്‍ മൂളി. സുഖകരമായ ഒരു മൌനം ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഉണ്ടായി.
“എന്നാല്‍ ശരി. ഉറങ്ങിക്കോ..” മൌനം ഭജ്ഞിച്ച് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
“എന്താ ഉറക്കം വരുന്നോ”
“ഇല്ല. ഞാന്‍ മൂലം സിന്ധു ഉറങ്ങാതിരിക്കണ്ട എന്ന് കരുതിയാ”
“അതിനു ഞാന്‍ ഉടനെയെങ്ങും ഉറങ്ങില്ല”
“അതെന്താ”
“ഉറക്കം വരണ്ടേ”
“എന്താ വരാത്തത്”
“അറിയില്ല. ഇങ്ങനെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കും. ജനല്‍ അടച്ചിടുന്ന കൊണ്ട് ചൂടും കൂടുതലാ”
“തുറന്നിടണം”
“ജനലോ”
“ഉം”
“എന്നിട്ട് വേണം വല്ലോനും രാത്രീ ഒളിഞ്ഞു നോക്കാന്‍” അവള്‍ ചിരിച്ചു.
“ആര്? അങ്ങനെ വല്ലോം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ”
“ഇവിടില്ല. പക്ഷെ അയലത്ത് ചില വീടുകളില്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്”
