“ഹാ…അതെങ്ങനാ ഫസീല…എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിഷിദ്ധമായതു ചെയ്യാത്തവരാണോ ഇന്നുള്ളത്….ഒരു രാത്രി നമ്മൾ ഒരുമിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടും ഞാൻ ഫാസീലയെ നോക്കിയിരുന്നതുകൊണ്ടും ലോകം ഒന്നും അവസാനിക്കില്ലല്ലോ”
മുസ്ലിയാരെ നിങ്ങൾ പടച്ചവനെ സ്തുതിക്കുന്നവനല്ലേ…ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പാടുണ്ടോ…മുസ്‌ലിയാർ പോകണം….
ശ്ശ്…ഇങ്ങനെ ആയാൽ എങ്ങനെയാ ഫസീല…ഞാൻ തിരികെ വന്നത് നിന്നെ കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രമല്ലേ…നിന്നോടൊപ്പം അല്പം സംസാരിക്കാൻ….ആദ്യാമായി ഈ ഹൂറിയെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ മനസ്സിൽ കടന്നുകൂടി….വേറെ ആരോടും തോന്നാത്ത ഒരിഷ്ടം…
“മുസ്ലിയാരെ അത് ….ശരിയാവില്ല”ഫാസില പറഞ്ഞു…
“എനിക്കറിയാം ഫസീല അത് തെറ്റാണെന്നു…നീ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യ ആണെന്നും…പക്ഷെ ചില ഇഷ്ടങ്ങൾ തുറന്നു പറയുന്നതിലല്ലേ സത്യസന്ധത…
പറ ഫസീല…ഈ ഹൂറിക്കു എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ….. നിനക്ക് വലിയ വിപത്ത് നിന്റെ മകളാൽ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു.അത് ഞാനായി മാറ്റിത്തരാം….” മുസ്‌ലിയാർ അങ്ങനൊന്നും പറയല്ലേ…ഞാൻ പതിവ്രതയായ ഒരു ഭാര്യയാണ്…
എങ്കിൽ ശരി ഞാൻ പോകുന്നു…നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ നാശത്തിനായി എനിക്കറിയാവുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്തുകൊള്ളാം….മുസ്ലിയാരുടെ അടവ് ഫലിച്ചു എന്ന് മുസ്ലിയാർക്ക് മനസ്സിലായി….പക്ഷെ കയറിപിടിച്ചാൽ ആകെ ചളമാകും…ഇവൾ ഒച്ചവെച്ചു അയലത്തുകാരെ കൂട്ടിയാൽ ആകെ നാറും…മുസ്‌ലിയാർ അപ്പോൾ അടുത്ത യാദവിന്‌ തയാറെടുത്തു നിന്നു…
ശരി ഫസീല ഞാൻ പോകുന്നു….ഞാൻ ഇങ്ങോട്ടു വന്നിട്ടേ ഇല്ല എന്ന് നീ കരുതിക്കോ…ഞാൻ ഒന്നും ആവശ്യപെട്ടിട്ടുമില്ല…നീ ഒന്നും കേട്ടിട്ടുമില്ല….പക്ഷെ ഈ ആഗ്രഹം എന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ കാണും…നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെയും
