ഞാൻ : “നിന്റെ ബായ്ക്കിൽ”
ചേച്ചി : “അതിന് മലയാളത്തിൽ വാക്കൊന്നുമില്ലേ?”
ഞാൻ : “കൂതി”
ചേച്ചി : “ഛെ അത് ഒരു വൃത്തികെട്ട വാക്കാണ്, നല്ലൊരു പേര് അതിനും കണ്ടുപിടിക്കണം”
ഞാൻ : “ഞാനോ?”
ചേച്ചി : “പിന്നെ ഞാനോ? ഇതുപോലെ സുന്ദരമായ ഒരു സംഭവത്തിന് പേരിടാൻ കിട്ടുന്നത് ഒരു ഭാഗ്യമല്ലേടാ മണ്ടാ?”
ഇവളീ കാണിക്കുന്നതൊക്കെ സത്യമാണോ, അതോ മിഥ്യയാണോ? എന്നെ ഒരു തരം പൊട്ടനാക്കുകയോ, ഭ്രാന്തനാക്കുകയോ ആണ് ഇവൾ. പിടിച്ച് കട്ടിലിലിട്ട് അങ്ങ് പണ്ണിയാലോ? പക്ഷേ അവൾ പിണങ്ങിയാൽ പിന്നെ ഒന്നും നടക്കില്ല. ഏതായാലും അവളുടെ ഭ്രാന്തുപിടിച്ച ജൽപ്പനങ്ങൾക്ക് കൂട്ടു നിൽക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
ചേച്ചി : “ബ്ലൂ ലഗൂൺ എന്ന സിനിമ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”
ഞാൻ : “ഇല്ല ചേച്ചി”
ചേച്ചി : “ഞാനൊക്കെ 15 വയസിലേ കണ്ടതാണല്ലോടാ? ഇന്നിരുന്ന്‌ കണ്ടോണം”
ഏതോ ബ്ലൂ ഫിലിമാണെന്ന്‌ തോന്നുന്നു, ഞാൻ മനസിലോർത്തു.
ചേച്ചി : “പേര് കിട്ടിയോ?”
ഞാൻ : “ബ്ലൂ ലഗൂൺ”
ചേച്ചി : “കുന്തം അതല്ല, ബായ്ക്കിലേതിന്”
ഏതാനും സെക്കൻഡ് ആലോചിച്ചപ്പോൾ മനസിൽ വന്ന ഒരു സ്ത്രൈണതയാർന്ന പേര് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : “ചാരുലത മതിയോ?”
ചേച്ചി : “അതൊരു ചെടിയുടെ പേരല്ലേ?”
ഞാൻ : “ആണോ?”
ചേച്ചി : “അതോ സീരിയലിന്റെ പേരാണോ?”
ഞാൻ : “അറിയില്ല ചേച്ചി”
ചേച്ചി : “എന്നാ ആ പേര് വേണ്ട”
ഞാൻ : “വേണ്ട, മോതിര വളയം എന്നായാലോ”
ചേച്ചി : “സംഭവത്തിന് ഒരു അർത്ഥമൊക്കെയുണ്ട്, പക്ഷേ റൊമാന്റിക്കല്ല”
ഞാൻ : “എന്നാൽ ചേച്ചി തന്നെ പറയ്”
തൊട്ടടുത്ത് ത്രികോണ ഷേപ്പിൽ തള്ളി നിൽക്കുന്ന യോനീ തടത്തിൽ മുഖമുരച്ച് കൊതി തീർക്കാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന മനസിൽ ഒരു പേരും വന്നില്ല.
ചേച്ചി : “ഒമേഗ”
ഞാൻ : “അതെന്താ അങ്ങിനൊരു പേര്?”
ചേച്ചി : “അത് നീ എന്താണെന്ന്‌ ആലൊചിച്ച് കണ്ടുപിടിക്ക്”
ഞാൻ : “ആം”
ചേച്ചി : “ഇനി പതിയെ എന്റെ പാന്റീസ് അഴിക്ക്.”
