“എടീ , എങ്കിൽ നീ എന്നെ സഹായിക്കണം, . എനിക്ക് വേറെ ആരും ചോദിയ്ക്കാൻ ഇല്ല. ഏട്ടത്തി കരച്ചിലിന്റെ വക്കത്തു എത്തിയിരുന്നു.
ഓഹോ അപ്പോൾ മായ ചേച്ചി പരിചയ സമ്പന്ന ആണ്. ഇച്ചിരി നിരാശ മാധവന് തോന്നി. പിന്നെ ആലോചിച്ചു, അല്ല ഞാൻ നിരാശപെടുന്നേ എന്തിനാ അല്ലെ.
മാധവൻ ബാക്കി സംസാരം കേൾക്കാൻ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു ഇരുന്നു.
ഏട്ടത്തി പ്രശ്നങ്ങൾ ചുരുക്കി മായയോട് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ ഒടുവിൽ പറഞ്ഞ ഒരു വാക്ക് മാധവന് അത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
“ആ തന്തക്കു പിറക്കാത്തവൻ ആണാണോ, അവനു ഒരു കാര്യവും അറിയില്ല ”
ഏട്ടനെ പറഞ്ഞോട്ടെ പക്ഷെ തന്തക്കു പിറക്കാത്ത എന്ന വാക് മാധവനിൽ രോഷം കയറ്റി.
ഒന്നും ഓർക്കാതെ അവൻ പറഞ്ഞു –
“ഏട്ടത്തിക്ക് അതിനു എന്തേലും അറിയോ ”
രണ്ടു പേരും ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മായേച്ചി ആണ് ആദ്യം സംസാരിച്ചത്.
“എടാ നീ ഇവിടെ കേട്ടോണ്ട് ഇരിക്കുവാണോ, അയ്യേ പെണ്ണുങ്ങളുടെ സംസാരം കേട്ടിരിക്കുന്നു നാണമില്ലാത്തവൻ”
ഇതും പറഞ്ഞു മായ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു.
“പിന്നെ എന്നെ ഇവിടെ നിർത്തി അല്ലെ നിങ്ങൾ പറയുന്നേ, അപ്പൊ ഞാൻ കേട്ടു”
മായ – “ശരി , ഇവൾക്ക് അറിയില്ല എന്ന് നിനക്കെങ്ങനെ അറിയും”
മാധവൻ പെട്ട അവസ്ഥയിൽ ആയി. ഗത്യന്തരം ഇല്ലാതെ
മാധവൻ – ” ഞാൻ കണ്ടു എന്റെ റൂമിൽ നിന്ന്, രണ്ടെണ്ണവും ആനയെ കാണാൻ പോയ കുരുടന്മാരെ പോലെ എന്താ ചെയ്യണ്ടേ എന്നറിയാതെ 2-3 ദിവസം ആയി കഷ്ടപ്പെടുന്നത്”
മായ അറിയാതെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ഏട്ടത്തി സ്തബ്ധയായി നിന്നു.
മായ – “നീ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ വൃത്തികെട്ടവനാണല്ലോ, ഏട്ടത്തി അമ്മയെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നു”
മാധവൻ – ” ഇത്രേം ദിവസം എനിക്കൊരു വിഷമം ഉണ്ടാരുന്നു, ഇപ്പൊ ഒരു ചീത്ത വിളിച്ചില്ലേ അതോടെ അത് പോയി”
മായ – “അതറിയാതെ പറ്റിയതാ, അവൾ ക്ഷമ ചോദിക്കും, മൂഡ് ശരിയാകട്ടെ.”
പിന്നെ കുറച്ചു ശബ്ദം താഴ്ത്തി
“നീ ശരിക്കും ഏടത്തിയുടെ എല്ലാം കണ്ടോ “
