മുഖഭാവം കുറച്ചു കൂടി പരുക്കൻ ആണെങ്കിലെയൊള്ളു…സോമനെ പോലെ കുടവയർ ഒന്നുമില്ല… നല്ല ആരോഗ്യം തോന്നുന്ന ശരീര പ്രകൃതം… കണ്ണുകൾ ചുവന്നിട്ടുണ്ട്… ഒരു ചാര കളർ ബനിയനും കൈലി മുണ്ടുമാണ് വേഷം… ബനിയന് മുകളിൽ കാണുന്ന നെഞ്ച് ഭാഗത്തു കറുത്ത രോമങ്ങൾ ഇടതൂർന്നു നിൽക്കുന്നു
നളിനി പെട്ടന്ന് എഴുനേറ്റു നിന്നു പോയി..
ആയ്യോ ടീച്ചറെ ഇതെന്റെ അപ്പയാ…
അപ്പാ ഇതാണ് എന്റെ ക്ലാസ് ടീച്ചർ…
അയാൾ ചെറുതായി ഒന്നു ചിരിച്ചു… ടീച്ചറും…
അപ്പോഴാണ് നളിനി ശ്രദ്ധിച്ചത്… അയാൾ നോക്കുന്നത് തന്റെ വയർ ഭാഗത്താണ്… തുളഞ്ഞു കയറുന്ന നോട്ടം… സാരിക്ക് ഇടവഴി പുക്കിൾ കാണാവോ എന്തോ… സാരി വലിച്ചിടണമെന്നുണ്ട്… അങ്ങിനെ ചെയ്‌താൽ അയാളുടെ നോട്ടം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചത് പോലെയാവില്ലേ…
അയ്യോ… അയാൾ കണ്ണെടുക്കുന്നില്ല… താൻ നഗ്നയായതുപോലെ തോന്നി നളിനിക്ക്… ഇങ്ങനെയുണ്ടോ ഒരു നോട്ടം
ങ്ഹാ… വന്നോ…ഇതു മോൾടെ ടീച്ചറാ…
കൈയിൽ കട്ടൻ ചായയുമായി മരിയ എത്തിയത് ഒരാശ്വാസമായി നളിനിക്ക്…
ഇരിക്ക് ടീച്ചറെ… ഇരുന്നു കുടിക്ക്… കട്ടൻ ചായ കൈയിൽ കൊടുത്തുകൊണ്ട് മരിയ പറഞ്ഞു…
ഇരിക്ക്…. കട്ടിയുള്ള ശബ്ദം…
ആരോ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കൂടെ ഇവൾ സ്‌കൂട്ടറിൽ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടുവെന്ന്‌ തിരുവിലെ കടക്കാരൻ പറഞ്ഞു… ആരാണെന്ന് അറിയാൻ വന്നതാണ്…
നളിനി ഒന്നുകൂടി ചിരിച്ചു… പെട്ടന്ന് രണ്ടുകവിൾ ചായ ഇറക്കിയിട്ട് ഞാൻ പോകുന്നു എന്ന് മരിയയോടും ലീനയോടും യാത്ര പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നളിനി മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…
സ്‌കൂട്ടറിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്യുമ്പോൾ അയാളെ ഒന്ന് പാളിനോക്കി നളിനി… അതേ നോട്ടം… ഇപ്പോൾ മാറിലാണ് കണ്ണുകൾ മേയുന്നത്… നാണമില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ…
വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും ജോർജിന്റെ നോട്ടമായിരുന്നു മനസ്സിൽ… അയാൾക്ക് സമാന്യം ആരാഗ്യവും സൗന്ദര്യവുമുള്ള ഭാര്യ ഉണ്ടായിട്ടും സ്ത്രീകളെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തപോ ലെ അല്ലേ നോക്കുന്നത്….
അന്ന് രാത്രി കിടക്കുമ്പോളും ലീനയുടെ അപ്പായെ പറ്റിയാണ് അവൾ ചിന്തിച്ചത്…
നളിനി ഉറങ്ങാതെ കിടക്കുന്നത് കണ്ട് രവി ചോദിച്ചു… നീ എന്താണ് ആലോചിക്കുന്നത് ഉറങ്ങുന്നില്ലേ…?
ഹേയ്… ഒന്നുമില്ല…
“ഇതാ ഇവിടെ വരെ” നിങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ..?
എന്തോവാ…?
ഇതാ ഇവിടെ വരെ എന്ന സിനിമാ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന്…
