ജൂലി ഹാളിൽ മുഴുവനും കണ്ണോടിച്ചു അവൾക്ക് എവിടെയും പീറ്ററിനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല
“അവൻ ഇതെവിടെ പോയി ഇനി തിരിച്ചു പോയി കാണുമോ ”
ജൂലിയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറയാൻ തുടങ്ങി പെട്ടെന്നാണ് ജൂലി പീറ്ററിന്റെ റൂമിൽ വെളിച്ചം കണ്ടത് ജൂലി വേഗം റൂമിനുള്ളിലേക്ക് കയറി അവിടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പീറ്ററിനെ യാണവൾ കണ്ടത്
ജൂലി :(വെട്ടി വിഴുങ്ങുകയാ ദുഷ്ടൻ )
പീറ്റർ :ഹോ വന്നോ ഞാൻ കരുതി ഇന്നിനി പുറത്തിറങ്ങില്ലെന്ന്
ജൂലി :ഞാൻ കരുതി നീ പോയികാണുമെന്ന്
ജൂലി പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു
പീറ്റർ :അല്ല സത്യത്തിൽ ഇയ്യാൾക്കെന്താ കുഴപ്പം ഇന്ന്‌ രാവിലെ എന്തൊക്കെയാ കാണിച്ചു കൂട്ടിയത് വെറുതേ ദേഷ്യപെടുന്നു കരയുന്നു സത്യത്തിൽ മിസ്സ്‌ ജൂലിക്ക് എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ
ഇത് കേട്ടതോട് കൂടി ജൂലി വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി
പീറ്റർ :ഇപ്പോൾ എന്തിനാ കരയുന്നത് ഞാൻ അതിന് ഒന്നും പറഞ്ഞിലല്ലോ
ജൂലിയുടെ കരച്ചിൽ വീണ്ടും ഒച്ചത്തിലായി
പീറ്റർ വേഗം ജൂലിയുടെ അടുത്തേക്കെത്തി
പീറ്റർ :ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ ജൂലി ഞാൻ ആണ് പ്രശ്നമെങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്ന്‌ അങ്ങ് പോയേക്കാം പ്ലീസ് ഈ കരച്ചിൽ ഒന്ന് നിർത്ത്
അടുത്ത നിമിഷം ജൂലി പീറ്ററിനെ ക്കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി
പീറ്റർ :എന്താ എന്തുപറ്റി എന്താ മിസ്സ്‌ ജൂലി
ജൂലി പതിയെ തല ഉയർത്തി പീറ്ററിനെ നോക്കി അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞോഴുകുകയായിരുന്നു
ജൂലി :നിന്നോട് ഞാൻ എന്ത് തെറ്റാ പീറ്റർ ചെയ്തത്
പീറ്റർ : എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത് ജൂലി എന്നോട് എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്യാനാ
ജൂലി :പിന്നെന്തിനാ നീ എന്നെ വിട്ട് പോകുന്നത് ഞാൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തില്ലല്ലോ എനിക്ക് ഇവിടെ ആരുമില്ലപീറ്റർ നിനക്ക് എന്റെ കൂടെ നിന്നൂടെ
പീറ്റർ :അപ്പോൾ ഞാൻ പോകുന്നത് കൊണ്ടാണോ മിസ്സ്‌ ജൂലി കരയുന്നത്
ജൂലി :എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ് പീറ്റർ ഇത് പറയാനാ ഞാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് അപ്പോഴേക്കും നിനക്ക് പോകണമല്ലെ
പീറ്റർ മറുപടി പറയുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ ജൂലി പീറ്ററിന്റെ വായ പൊത്തി
“എന്നെ ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് മാത്രം പറയല്ലേ പീറ്റർ ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നോട് ദേഷ്യപെടില്ല “
