“ഇത്രയും ഞാൻ ജീവിതത്തിൽ സുഖിച്ചിട്ടില്ല കണ്ണാ.” “എനിക്കെന്തോ ഒരു പേടി.” “എന്തിനാ, എനിക്ക് ഗർഭമുണ്ടാകുമെന്നോ?” “മമ്മിക്ക് അതിനുള്ള പ്രായമൊക്കെയേ ഇപ്പൊഴുമുള്ളു ” ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. “ആയാൽ ഞാനങ്ങ് പ്രസവിക്കും. പോരേ.” അവൻ സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ ചുംബിച്ചു.
“ഇനി നീയാ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആകെയുള്ള പുരുഷൻ. ” “ഭാര്യയോ കാമുകിയോ വെപ്പാട്ടിയോ ആര് വേണമെങ്കിലും ആവാം ഞാൻ നിന്റെ.” അവൻ ഒരിക്കൽക്കൂടി എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. “എന്റെ എല്ലാമാണ് മോളെ മമ്മീ നീ.” അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ പ്രണയം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ഒരു ഇണ ചേരലോടെ വേർപിരിയാൻ വയ്യാത്ത വിധം ഞങ്ങൾ ഇണകളായിത്തീർന്നു എന്നു വേണം പറയാൻ. ഇന്നും എന്നും.
ശുഭം
