” അച്ഛനാടാ… അമ്മ തലകറങ്ങി വീണ് പോലും…കൊഴപ്പോന്നില്ല്യാന്നാ പറഞ്ഞെ…നമ്മുക്കൊന്ന് അവിടെ വരെ പോകാം… ”
ഞാൻ അവനോട് കാര്യം പറഞ്ഞതും അവിടെ നിന്നും ഞാനും അവനും വേഗം തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തിരിച്ചു…ഒരു 15 മിനിറ്റ് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അവിടെ എത്തുകയും ചെയ്തു…വേഗം തന്നെ വണ്ടിയും പാർക്ക് ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ സ്പെഷ്യൽ റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു…
” ഹാ… ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെ ഇപ്പൊ ഇങ്ങെത്തൂന്ന്… എടാ ചെക്കാ നിനക്ക് വട്ടുണ്ടോ ഓടി കിതച്ചിങ്ങ് വരാൻ… ”
റൂമിലേക്ക് കയറിയതും അവിടെ ബെഡ്ഡിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്ന അമ്മ എന്നെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിക്കും പോലെ ചോദിച്ചു…പക്ഷെ ഞാൻ അതൊന്നും വക വയ്ക്കാതെ ഓടി അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…
” എന്താമ്മെ പറ്റിയെ പെട്ടെന്ന്… രാവിലെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ… ”
കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി ഞാൻ അമ്മയോട് വിവരം തിരക്കിയതും എൻ്റെ ഉള്ളിലെ മാതൃസ്നേഹം അളവില്ലാതെ പുറത്ത് വന്നു…
” ദ്ദേ ഈ ചെക്കൻ…കണ്ണ് തുടയ്ക്കടാ…എനിക്ക് ഒരു തേങ്ങയുമില്ല…ഇച്ചിരി ബ്ലഡ് കൗണ്ട് കുറവായിരുന്നു… അതുകൊണ്ട് ഒന്ന് തലകറങ്ങി വീണു…അതിപ്പൊ ഇച്ചിരി രക്തം കേറ്റിയപ്പൊ അങ്ങ് ശരിയായി…അല്ലാതെ ഒന്നൂല്ലടാ… ”
അമ്മ വാത്സല്യ പൂർവ്വം എൻ്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
” സത്യാണോ…കുഴപ്പൊന്നുമില്ലാലോ… ”
അമ്മ കാര്യം മുഴുവനായി പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാൻ എൻ്റെ സമാധാനത്തിന് വീണ്ടും ചോദിച്ചു…
” ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല…ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ..എൻ്റെ മോൾ ഇവിടുണ്ടായിരുന്നു…അവൾടെ ബ്ലഡ് കുറച്ച് കേറിയപ്പൊ പതിവിലും ഉഷാറായി ഞാൻ…അല്ലേ മോളേ… ”
അമ്മ റൂമിലുണ്ടായിരുന്ന ദിവ്യയെ ചൂണ്ടി കാണിച്ച് പറഞ്ഞതും ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി…ദിവ്യയും ശ്രദ്ധയും അച്ഛനും ഒക്കെ ആ റൂമിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഞാൻ അപ്പോഴായിരുന്നു ശ്രദ്ധിച്ചത്… അമ്മയുടെ വാക്കുകൾക്ക് ഞാൻ സ്നേഹ പൂർവ്വം ദിവ്യയെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു…
” ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ അജ്ജുവേ കൊഴപ്പൊന്നുമില്ലാന്ന്…നീയിങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിച്ചാലോ… ”
അത്രയും നേരം മിണ്ടാതിരുന്ന അച്ഛൻ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
