ദിവ്യാനുരാഗം 6
” അതിന് നീയെന്തിനാ നിന്ന് പരുങ്ങുന്നെ…നിന്റെ ധൈര്യം ഒക്കെ ഒലിച്ച് പോയോ… “
എൻ്റെ ചോദ്യവും വെപ്രാളപ്പെട്ട് അവളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും നന്ദു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു
” ആ പടച്ചോനറിയാം എല്ലാം കയ്യീന്ന് പോയീ….ഡാ എന്നെ കൊണ്ട് പറ്റൂന്ന് തോന്നുന്നില്ല…നമ്മുക്ക് ആളുമാറിന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ പറഞ്ഞ് വിട്ടാലോ… “
ഞാൻ അവനെ നോക്കാതെ ശ്രദ്ധ അവളെ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിച്ചു കൊണ്ട് അവനോടായി പറഞ്ഞു
” പഫാ മൈരേ… മര്യാദയ്ക്ക് പറഞ്ഞോണം… ഞാൻ അങ്ങോട്ട് മാറി നിക്കാം… “
അവനെന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…അപ്പോഴേക്കും അവള് ഞങ്ങടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയിരുന്നു
” ഏട്ടന്മാര് വിളിച്ചൂന്ന് പറഞ്ഞു..എന്താ… “
അവള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ നോക്കി പറഞ്ഞു…അവളുടെ ആ ചിരി കൂടി കണ്ടപ്പൊ പിന്നെ പറയണോ ന്വാമിൻ്റെ ഫ്യൂസ് പോയി…അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നുപോയീന്ന് പറയുന്നതായിരിക്കും കൂടുതൽ ശരി…
” അത് പിന്നെ ഇവന് തന്നോടെന്തൊ പറയാൻ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു… “
അടുത്ത് നിന്ന എന്നെ ഒന്ന് തട്ടിക്കൊണ്ട് നന്ദു അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത്ര നേരം അവളെ നോക്കി നിന്ന ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവനെ നോക്കി
” എനിക്കോ… “
ഞാൻ ഞെട്ടിയ മുഖഭാവത്തോടെ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു
” അല്ല നിൻ്റപ്പന്…നിന്ന് പൊട്ടൻ കളികാതെ പറയെടാ… “
എന്നെ നോക്കി കടുപ്പത്തിൽ അതും പറഞ്ഞ് നന്ദു കുറച്ച് മാറി നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
” ഡാ പോവല്ലേ… “
ഞാൻ അവനെ നോക്കി വിളിച്ചു…പക്ഷെ മൈരൻ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല… അതോടെ ഞാൻ നിന്ന് പരുങ്ങി
” എന്താ പറയാനുള്ളേ… “
പുറകീന്നുള്ള അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്…
അത് പിന്നെ എനിക്ക്…ഇയാളെ.. ഇഷ്ട്ടം…
ഞാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിക്കി വിക്കി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു…
” എനിക്കറിയായിരുന്നു ചേട്ടൻ ഇതു പറയാനാ വിളിച്ചേന്ന്… “
