ഞാൻ മുണ്ടും മാടിക്കുത്തി നടക്കാനിറങ്ങി. ഏടത്തി കൂടെ വന്നു. കറുത്ത കരയുള്ള സെറ്റുമുണ്ടും കറുത്ത ബ്ലൗസും. സുന്ദരിയായ ഏടത്തിയുടെ കൂടെ നടക്കാൻ എന്തു രസമായിരുന്നു. അമ്പലത്തിലെത്തി. നട അടച്ചിരുന്നു. വിശാലമായ ആൽമരം. ആൽത്തറയിലാരുമില്ല.ഇവിടെ ഇരിക്കാം . ഏടത്തി പറഞ്ഞു. വഴി നീളെ തോരാതെ വർത്തമാനം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് വഴിയിൽ കണ്ട അറിയാവുന്നവർക്ക് എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി.
വാസുദേവൻ വല്ല്യച്ഛൻ അമ്മാവനോട് വഴക്കിട്ടപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും വിഷമമായി. ഏതോ ചില്ലറ പ്രശ്നമായിരുന്നത്രേ. ഞാനന്ന് കൊച്ചു കുട്ടിയാണ്. അതിനു ശേഷം നിന്റെ കുടുംബത്തിലെ ആരും ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല. ഞങ്ങൾ ആരെയും കണ്ടിട്ടുമില്ല. ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
എനിക്കറിയാം. വല്ല്യമ്മ മരിച്ചപ്പോൾ പോലും എന്റെയമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ല. ഏതായാലും അവിടം വിട്ടപ്പോഴാണ് മനസ്സിനൊരു സ്വസ്ഥത. ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഊം… ബലരാമൻ വല്ല്യച്ഛൻ എല്ലാം അമ്മയോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ചേച്ചി എന്തോ ചിന്തിച്ചു. നീയൊരു നല്ല കുട്ടിയാണ്.
അതു ചേച്ചിക്കെന്നെ ശരിക്കറിഞ്ഞൂടാത്തതുകൊണ്ടാണ്. ഞാൻ കൈയെത്തിച്ച് ഇരുന്നപ്പോൾ മടക്കുകൾ തള്ളിയ ചേച്ചിയുടെ ഇടുപ്പിൽ വിരലുകളൂന്നി ഇക്കിളിയാക്കി. ആ… ചേച്ചിയിരുന്നു പുളഞ്ഞുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു തുള്ളി. ആ മടക്കുകളിൽ ഒന്നു ഞെരിച്ചിട്ട് ഞാൻ വിട്ടു. ചേച്ചിയുടെ മുലകൾ പൊങ്ങിത്താണു. ആ സെറ്റുമുണ്ടിന്റെ തലപ്പിത്തിരി വഴുതിയിരുന്നു. ബ്ലൗസിന്റെ മുകളിലേക്ക് തള്ളിയ കൊഴുത്ത മുലകളും, മുലകളുടെ പിളർപ്പും കണ്ടപ്പോഴെന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു. ചെറുതായി കമ്പിയടിച്ചപ്പോൾ മുണ്ടു മടക്കിക്കുത്തി.
നിനക്ക് രണ്ടടിയുടെ കുറവുണ്ട്. ചേച്ചിയെണീറ്റു. നല്ല ചേച്ചി. ഞാൻ പറഞ്ഞു. നേരത്തെ പറഞ്ഞു നല്ല കുട്ടിയാണെന്ന്. ഇപ്പോ ദേ അടിക്കാൻ പോണു.
