സീതാലക്ഷ്മിയും ഭർത്താവ് മുകുന്ദനും മകനുമായിരുന്നു. ഗീതയുടെ ഭർത്താവ് എത്തിയിരുന്നില്ല. അവളും അവരുടെ ഇടയിൽ ഇരുന്നു.
“കൃഷ്ണനെന്തേ..” ഗീതയെ കണ്ടപ്പോൾ ദേവരാജ വർമ്മ ചോദിച്ചു.
“ദേവേട്ടാ… അറിഞ്ഞൂടാല്ലോ.. ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല..”
“വിഷ്ണു… ചിറ്റപ്പനെ ഒന്ന് വിളിച്ച് നോക്കിയേ..” ദേവരാജ വർമ്മ മകനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
വിഷ്ണു ഫോണും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയി.
അൽപനേരം കഴിഞ്ഞ് കുഞ്ഞുകുട്ടൻ വൈദ്യർ വാല്യക്കാരി സീമയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് സദസ്സിലേക്ക് വന്നു. തന്റെ വിശേഷപ്പെട്ട കസേരയിലേക്ക് അയാൾ ഇരുന്നതും, സീമ തൊട്ടടുത്ത് എന്തിനും സന്നതയായി നിന്നു.
പുത്തൻപുരക്കലെ വാല്യക്കാരികൾക്ക് ഒരു ഡ്രസ്സ് കോഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു. വീടിന് അകത്താണെങ്കിൽ കറുത്ത പാന്റിയും കറുത്ത ബ്രായും മാത്രം. മുറ്റത്തോ പറമ്പിലോ ആണെങ്കിൽ കറുത്ത ബ്ലൗസും വെളുത്ത ഒറ്റമുണ്ടും ഉള്ളിൽ പാന്റിയും ബ്രായും ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല. ഇനി വീടിന് പുറത്തേക്ക് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യത്തിന് പോവേണ്ടി വന്നാൽ സാരിയാണ് വേഷം. അത് ഏറ്റവും സെക്സിയായി തന്നെ ഉടുക്കണം. മുലയിടുക്കും പുറവും പിന്നെ പോക്കിളൊട് കൂടിയ വയറും നന്നായി കാണണം. അപ്പോഴും ബ്രായും പാന്റിയും ഉടുക്കാൻ പാടില്ല. വൈദ്യരുടെ കൂടെ വന്നപ്പോഴും കറുത്ത ഒരു പാന്റിയും ബ്രായുമായിരുന്നു സീമയുടെ വേഷം.
“കിഷ്‌ണൻ… വന്നില്ലേ ദേവ..”
“ഇല്ല.. ഇപ്പൊ വരും.. വിഷ്ണു വിളിക്കാൻ പോയിട്ടുണ്ട്..”
“എന്ന അവനും കൂടെ വരട്ടെ എന്നിട്ട് തുടങ്ങാം അല്ലെ..” വൈദ്യർ തന്റെ കഴുത്തിലെ രുദ്രാക്ഷ മാലകളിൽ തലോടി കൊണ്ട് ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും ശ്വേതയുടെ അച്ഛൻ കൃഷണ വർമ്മക്കായി കാത്തിരുന്നു.
ഈ സമയം വൈദ്യരുടെ കൈ തന്റെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്നിരുന്ന വാല്യക്കാരി സീമയുടെ അരകെട്ടിലേക്ക് നീണ്ടു. അയാളുടെ കൈ ചന്തിയിൽ പാന്റിക്ക് മുകളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു. സീമ അനുസരണയുള്ളവളായി നിന്ന് കൊടുത്തു. സീമയിൽ കുസൃതി കാണിക്കുമ്പോഴും വൈദ്യർ തന്റെ മക്കളെയും മരുമക്കളെയും നോക്കി രതിച്ചുവയുള്ള തമാശകൾ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സീമയെ കുറിച്ച് പറയുകയാണെങ്കിൽ കാണാൻ നല്ല ചന്തമുള്ള ശരീരമായിരുന്നു അവൾക്ക്. ഒരു ഇരുപത്തിയഞ്ച് വയസ് പ്രായം. വൈദ്യർ പിടിച്ചും ഞെക്കിയും
