ആരാണാവോ അത്….. ഇന്നലെ തന്നെ ചോദിക്കണം എന്നു വെച്ചതാ….
സാറ അവന്റെ പിന്നാലെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു….
റീന മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി സാറയോട് അതാരാണെന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു….
സാറ : ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോ പറയാം….
തന്റെ ജോലികളൊക്കെ തീർത്തു ഉമ്മറത്തിരുന്നു ചായ കുടിക്കുകയായിരുന്നു റീന. അവൾ സമയം നോക്കി…9.30 ആവുന്നേ ഉള്ളൂ….
ഇനി വീടൊന്നു വൃത്തിയാക്കി പാച്ചുവിനെ കുളിപ്പിക്കണം പിന്നെ ഡ്രസ്സ്‌ അലക്കണം…. അതും കഴിഞ്ഞാൽ ജോലികൾ തീർന്നു…
പിന്നെ വൈകീട്ട് എന്തെങ്കിലും നോക്കണം…. വെറുതെ ഇരുന്നാൽ മനസ്സിൽ സങ്കടം വന്നു കുമിഞ്ഞു കൂടും….. ഈ സ്ഥലത്ത് വന്നേ പിന്നെ ചെറിയൊരു ആശ്വാസം ഉണ്ട്….
അധികം ആളുകൾ ഇല്ല…. ഉള്ളവർ തന്നെ നല്ല സ്നേഹമുള്ളവർ….. താൻ സുരക്ഷിതയാണെന്നു എന്നൊരു തോന്നലുണ്ട്‌
എന്നാലും ശ്രീജിത്തിന്റെയും അമ്മയുടെയും ഓർമ്മകൾ തന്നെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ട്…
സാറ : കൊച്ചേ….. റീനേ…..
അല്പം ഉച്ചത്തിൽ വന്ന സാറയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് റീന സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്…
സാറ : നീ ഏതു ലോകത്താണ്….
റീന : ഞാൻ എന്തോ ആലോചിച്ചു പോയി…
സാറ : കൊള്ളാം…..മോൻ എവിടെ….
റീന അപ്പോഴാണ് പാച്ചുവിന്റ കാര്യം ഓർത്തത്‌…
അവർ പാച്ചുവിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു അവനെ നോക്കി…ഉണർന്നു കളിക്കുകയായിരുന്നു
സാറ : പാച്ചു കുട്ടൻ എണീച്ചോടാ…… അച്ചോ….. ബ്ബാടാ…..
സാറ പാച്ചുവിനെ എണീപ്പിച്ചു….
സാറ : വെള്ളം ചൂടില്ലെടി…
റീന : ഉണ്ട് ചേച്ചി…
സാറ : എന്നാ നീ വെള്ളം എടുത്തു വെക്ക്….
റീന : മം….
റീന വെള്ളം എടുത്തു പുറത്തേക്ക് വെച്ചു….പാച്ചുവിനെ കുളിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ റീന ചേച്ചിയെ നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നു…..
റീന : പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞോ..
സാറ : രാവിലെക്ക് ഉള്ളതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു….നാളെ ഇതിലും നേരത്തേ കഴിയും….. അങ്ങേർക്ക് പണിയുള്ളതാ….
റീന : എന്റെയും അതെ….. നേരത്തേ കഴിഞ്ഞു എല്ലാം….
സാറ : ഇവിടെ അങ്ങനാ…. ആണുങ്ങൾ പണിക്ക് പോയി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് ചെയ്യാനൊന്നുമില്ല…..
പാച്ചുവിന്റെ കുളി കഴിഞ്ഞു അവനെ ഒരുക്കി പാൽ കൊടുത്തു റീന കിടത്തി ഉമ്മറത്തു ചെന്നിരുന്നു….
