അതുകൊണ്ട് അവൻ മറുത്തൊരക്ഷരം പറയാതെ വണ്ടിയിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തി. ഈ സമയം അനുവിൻ്റെ കരങ്ങൾ അവൻ്റെ വയറിലും നെഞ്ചിലും ഒഴുകി നടന്നു. ആ നീണ്ട വിരലുകൾ അവിടെ എന്തിനോ വേണ്ടി പരതുന്നു. പുറകിൽ അവളുടെ വലത്തെ മാമ്പഴം തൻ്റെ പുറത്ത് ഞരിഞ്ഞമരുകയാണ്. അല്ലെ അവൾ തൻ്റെ പുറത്ത് അമർത്തി നിർവൃതി അടയുകയാണ്.
അവൻ്റെ അവസ്ഥ വളരെ പരിതാപകരമായിരുന്നു. അവളുടെ ചലനങ്ങൾ ഒന്നും അവനിൽ കാമത്തിൻ്റെ വിത്തുകൾ പാകിയില്ല. അവൻ്റെ ദേഹം ആസകലം ചുട്ടു പൊള്ളുകയാണ്. അവൾ സ്പർഷന സുഖം നുകരുമ്പോ കുറ്റബോധത്തിൻ്റെയും വിരഹത്തിൻ്റെയും തീച്ചൂളയിൽ താൻ വെന്തുരുകുകയാണ്. വിടെന്നെത്തുവാൻ അവൻ്റെ മനസ് വിതുമ്പി. ഈ യാത്രയ്ക്ക് ഒരദ്യം ഉണ്ടാവരുതെന്ന് അനുവും ആഗ്രഹിച്ചു.
അവൻ്റെ വീടിനു മുന്നിൽ എത്തിയതും അവനിൽ ആശ്വാസത്തിൻ ചെറു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞപ്പോ അനുവിൽ വിശാഭത്തിൽ കരിനിഴൽ പരന്നു.
അമ്മേ… ഞങ്ങളെത്തി….
അവൻ ഉറക്കെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. പെട്ടെന്നു രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ത്വര അവനിലുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മ വന്നതും അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി.
അമ്മ : മോളേ അനു, എൻ്റെ കുട്ടി ആകെ ഒന്നു ക്ഷീണിച്ചു
അനു: അമ്മേ അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല
അപ്പോഴേക്കു നിത്യ അവിടെ വന്നു
നിത്യ: അമ്മേ ചായ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടേ എനിക്കു വേണം
അനു : എടി നിർക്കോലി സഖാണോ നിനക്ക്
നിത്യ: ദേ അനു വന്ന പാടെ എൻ്റെ വായേലുള്ളത് കേക്കണ്ട
അനു: അല്ല മോളെ ഞാൻ വിട്ടു
നിത്യ: നി എന്തിനാടി ഇവിടേക്ക് (ടാൻസ്ഫർ വാങ്ങി വന്നത്. അവിടെ തന്നെ പഠിച്ചാ പോരെ
അനു: അവിടെ ഫുഡ് ഒക്കെ മോഷാ സൗകര്യം ഇല്ലാ
നിത്യ : അപ്പോ അതാ അല്ലെ
അനു: പിന്നെ നിൻ്റെ ഏട്ടൻ ഇവിടെയില്ലേ ചക്കരേ
അതവൾ രഹസ്യം പോലെ നിത്യയുടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു.
അനു: അമ്മേ ഞാൻ ഒന്നു ഫ്രഷ് ആവട്ടെ
അതും പറഞ്ഞ് അവൾ മുകളിലേക്ക് പോകാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോ
നിത്യ: എങ്ങോട്ടാ
അനു : റൂമിലേക്ക്
നിത്യ: ഇതാ നിൻ്റെ റൂം
നിത്യ അനുവിന് താഴെയുള്ള മുറി കാണിച്ചു കൊടുത്തു
അനു: അമ്മേ ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞതല്ല എനിക്ക് മുകളിലെ മുറി വേണം എന്ന്
നിത്യ: അതു പറ്റില്ല
അനു : എടി നിത്യ പ്ലീസ്
നിത്യ: എടി അത് ശരിയായില്ല
അമ്മ: മോളെ നി ഞാൻ പറയുന്നത് കേക്ക് നിത്യാ
അമ്മ കുടി ഇടപെടുന്നെന്നു കണ്ട ഞാൻ അവിടെക്കു വന്നു
ഞാൻ: എന്താ അമ്മേ പ്രശ്നം
അമ്മ: മോനേ അനുന് മോളിലെ മുറി വേണം നിത്യയ്ക്കും
ഞാൻ: ഇതാണോ പ്രശ്നം വഴിയുണ്ടാക്കാം
നിത്യയും അനുവും അമ്മയും എന്നെ തന്നെ നോക്കി.
